فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در دهه‌های اخیر، سیاست خارجی ایالات متحده به طور فزاینده‌ای تحت تأثیر بازیگران غیردولتی و نیروهای سیاسی نوظهور قرار گرفته است. این مقاله به بررسی نقش جنبش تی‌پارتی در شکل‌دهی به گفتمان و رفتار خارجی آمریکا بر علیه جمهوری اسلامی ایران می‌پردازد. این جنبش، به عنوان تجلی بنیادگرایی سیاسی راست‌گرا در آمریکا، از طریق شبکه‌ای از سیاستمداران، نهادهای رسانه‌ای، اتاق‌های فکر و حامیان مالی توانست گفتمان حزب جمهوری‌خواه را تحت تأثیر قرار دهد. یکی از پیامدهای اصلی این تأثیرگذاری، تشدید بی‌اعتمادی به دیپلماسی چندجانبه و توافق‌نامه‌های هسته‌ای بود که در مخالفت شدید تی‌پارتی با برجام و حمایت فعال آن از راهبرد فشار حداکثری دولت ترامپ علیه ایران نمود یافت. این مطالعه، با بهره‌گیری از نظریه رئالیسم نئوکلاسیک و گفتمان امنیتی، نشان می‌دهد که تی‌پارتی نه تنها به تشدید خصومت آمریکا با ایران کمک کرد، بلکه با تأثیرگذاری بر انتخاب سیاستمداران و نهادهای تصمیم‌گیر، در جهت‌دهی به فرآیندهای سیاست‌گذاری خارجی نقش محوری ایفا نمود. این تحقیق از روش کیفی فرآیند ردیابی بهره می‌برد. یافته‌ها حاکی از آن است که بنیادگرایی سیاسی داخلی می‌تواند به تقویت سیاست خارجی تهاجمی، کاهش ظرفیت دیپلماسی و تغییر اولویت‌های ژئوپلیتیکی منجر شود. این مطالعه موردی بر ضرورت شناخت بازیگران داخلی نوظهور و فهم گفتمان‌های شکل‌دهنده به افکار عمومی و ساختار حزبی برای تحلیل جامع رفتار خارجی دولت‌ها تأکید می‌کند. هدف این مقاله، ارائه فهمی عمیق‌تر از پیوندهای پیچیده بین سیاست داخلی و خارجی در نظام سیاسی ایالات متحده است؛ پیوندهایی که در مورد ایران، هم بر تاکتیک‌ها و هم بر چارچوب‌های مفهومی نگرش آمریکا تأثیرگذار بوده‌اند.