مقایسۀ قدرت ایزوکنتیک عضلات چرخانندۀ مفصل شانۀ والیبالیست‌های با و بدون دیسکنزی کتف

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 استادیار بیومکانیک ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

doi
10.22089/smj.2023.14379.1659
چکیده

مقدمه: تغییر کینماتیک طبیعی کتف و ریتم اسکپولا-همورال منجر به ایجاد دیسکنزی کتف می‌گردد. دیسکنزی کتف، بعنوان وضعیت و حرکت غیرطبیعی کتف تعریف می‌شود. شیوع بالای دیسکنزی کتف در بین والیبالیست‌ها و همچنین نقص عملکرد عضلانی ناشی از آن در این ورزشکاران باعث شده است که تحقیق حاضر در پی بررسی قدرت ایزوکنتیک چرخاننده-های داخلی و خارجی شانه ‌برتر والیبالیست‌های با و بدون دیسکنزی‌ باشد. روش‌کار: 30 والیبالیست 18 تا 25 ساله با تجربه بازی در یکی از سه لیگ برتر کشور (لیگ برتر، لیگ دسته یک، لیگ امید)، به صورت غیر تصادفی و هدف‌مند انتخاب و به دو گروه 15 نفری با و بدون دیسکنزی کتف تقسیم شدند. از دستگاه ایزوکنتیک دینامومتری برای اندازه‌گیری حداکثر گشتاور کانسنتریک عضلات چرخاننده داخلی و اسنتریک عضلات چرخاننده خارجی شانه در وضعیت 90 درجه آبداکشن بازو با سرعت های 60 و 120 درجه بر ثانیه استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) در سطح معناداری 05/0 α ≤ تحلیل شدند.یافته ها: حداکثر گشتاور اسنتریک چرخاننده‌های خارجی و قدرت عملکردی شانه برتر گروه والیبالیست‌های با دیسکنزی کتف به طور معناداری کمتر بود. این در حالی بود که گروه‌ها از لحاظ حداکثر گشتاور کانسنتریک چرخاننده‌های داخلی تفاوت معناداری باهم نداشتند.بحث: والیبالیست‌های با دیسکنزی کتف دچار نقص بیشتری در تعادل عضلانی بین چرخاننده‌های داخلی و خارجی شانه خود هستند. به گونه‌ای که این افراد احتمالاً در قدرت اسنتریک عضلات چرخانندۀ خارجی شانه خود دارای نقص بوده و این نقص منجر به کاهش قدرت عملکردی شانه آن‌ها می‌شود.