رابطه استناد و نحوه تقسیم مسؤولیت در تصادم

نویسندگان

1 استادیار دانشکده فقه و فلسفه، گروه الهیات، پردیس ‌قم، دانشگاه ‌تهران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشگاه شیراز

3 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم‌شناسی، پردیس ‌قم، دانشگاه‌ تهران

doi
چکیده

تصادم به دلیل ماهیت خاص آن که عملی دو سویه و دو جانبه است، دارای ویژگی‌های خاصی است، هم از جنبه نحوه مداخله عوامل و هم از جنبه تقسیم مسؤولیت. نحوه مداخله عوامل در تصادم به گونه‌ای است که هریک از تصادم‌کنندگان، در جنایت یا خسارتی که بر خودش و دیگری وارد می‌کند، مباشر است؛ اما در جنایت یا خسارتی که دیگری بر خودش و او وارد می‌کند، نقش سبب را بازی می‌کند. چنین تمایزی بین نقش‌هایی که هر یک از تصادم‌کنندگان در ایجاد جنایت یا خسارت ایفا می‌کنند، در چگونگی برقراری رابطه استناد مؤثر است. به طوری که تصادم، یکی از مصادیق اجتماع سبب و مباشر تلقی می‌شود و مطابق قاعده، در این حالت جنایت یا تلف مستند به مباشر است، مگر این که سبب اقوا از مباشر باشد. درباره نحوه تقسیم مسؤولیت ناشی از تصادم، قانون مجازات اسلامی شیوه تقسیم مسؤولیت به تساوی در بین عوامل را پذیرفته است که با وجود فواید آن، به دلیل نادیده گرفتن میزان تأثیر عوامل در تصادم در برخی از موارد ناعادلانه به نظر می‌رسد.