فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف شناسایی تغییرات مکانی ترکیب‌گونه‌ای ماهیان صید شده و تعیین شاخص صید به ازای واحد تلاش صیادی (CPUE) آن‌ها توسط گرگورهای صیادی مورد استفاده در منطقه بریس (استان سیستان و بلوچستان) در طول ماه‌های مهر تا اسفند 1400 انجام شد. در فرایند صید مجموعاً 30 عدد گرگور در دو طبقه عمقی با متوسط عمق (± انحراف‌معیار) (04/2±) 28 متر (12 عدد) و (48/1±) 52 متر (18 عدد) به صورت هفتگی مورد پایش قرار گرفت و در هربار دریاروی وزن صید و ترکیب گونه‌های صید شده ثبت شد. میانگین CPUE (± خطای معیار) بر حسب وزن ماهیان صید شده در گرگورهای مستقر در عمق‌های 30 و 50 متری به ترتیب 57/658 ± 2982 و 24/501 ± 3257 گرم بر گرگور در هفته به دست آمد که اختلاف معنی‌داری با یکدیگر نداشتند (05/0<P)، اما نرخ صید بر حسب تعداد ماهیان صید شده در گرگورهای عمق 28 متری (01/1 ± 83/4) و 52 متری (44/0 ± 89/2) اختلاف معنی‌داری با هم داشت (05/0>P). در ترکیب صید گرگورهای مستقر در عمق 28 متری 5 گونه ماهی وجود داشت که گونه‌های سرخو معمولی (Lutjanus johnii) و پروانه ماهی سه‌نواری به ترتیب (Heniochus acuminatus) بیشترین و کمترین فراوانی وزنی و گونه‌های شانک سرباز (Argyrops filamentosus) و گیش‌زرد (Caranx heberi) هم به ترتیب بیشترین و کمترین فراوانی عددی را داشتند. نتایج آزمون‌های مقیاس‌بندی چندبعدی ناپارامتریک (nMDS) و آنالیز شباهت (ANOSIM) نشان‌ دهنده عدم تشابه ضعیف (37/0=R) ترکیب صید دو طبقه عمقی مورد نظر بود.