پاسخ‌های انرژی زیستی (‏SFG‏) صدف لب‌سیاه (‏Pinctada margaritifera‏)‏ به شرایط دمایی متفاوت در خلیج چابهار، دریای عمان

نویسندگان

1 استاد گروه زیست‌شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران.

2 نویسنده مسئول، دانشجوی دکتری زیست‌شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه علوم دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران

3 استاد گروه زیست‌شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران.

doi
10.22069/japu.2025.23409.1936
چکیده

صدف لب‌سیاه ‏‎(Linnaeus, 1758)‎‏ ‏Pinctada margaritifera‏ با ارزش غذایی بالا در مطالعه ویژگیهای رشد مورد ‏توجه قرار گرفته است. فاکتور دما با تاثیر بر عملکردهای فیزیولوژیک مانند میزان تنفس، فیلتراسیون و دفع و بازده جذب نقش ‏کلیدی در متابولیسم و بالانس انرژی ایفا می‌نماید. ‏SFG‏ (توان رشد) یک شاخص فیزیولوژیک می‌باشد که انعکاس‌دهنده ‏وضعیت سلامت و توانایی پاسخهای سازشی افراد به تغییرات کیفی محیط‌های طبیعی به‌ویژه دما و غذا است. زمانی‌که این ‏بالانس مثبت باشد؛ ارگانیسم ماده یا انرژی در دسترس را برای رشد، بیوماس و تولیدمثل دارد. این مطالعه در دوره‌های اقلیمی ‏پیش‌مانسون، فصل مانسون زمستانه و پس‌مانسون در خلیج چابهار، دریای عمان تحت شرایط آزمایشگاهی انجام شد. در این ‏آزمایش، مقادیر شاخص ‏SFG‏ در دامنه دمایی از 21 تا 28 درجه سانتیگراد، مثبت بود و در دوره پس‌مانسون به‌طور معنی‌داری ‏بالاتر نسبت به دوره پیش‌مانسون مشاهده شد. نتایج تشان داد که صدف ‏Pinctada margaritifera‏ رشد بهتری را در ‏شرایط استرس کمتر بعد از مونسون زمستانه داشته است که با افزایش شاخص ‏SFG‏ آشکار می‌شود. همچنین مدل ‏STELLA‏ ‏نشان می‌دهد که خلیج چابهار، زیستگاه مطلوبی برای پرورش صدف لب‌سیاه است.‏