کاهش انتقال موجودات زنده و راهکارهای تمیز کردن بدنه کشتی‌ها مبتنی بر یازدهمین اجلاس کمیتهPPR آیمو

نویسندگان

1 نویسنده مسئول، سازمان بنادر و دریانوردی، بندر امام خمینی (ره)، خوزستان، ایران

2 شرکت ملی نفت‌کش ایران، تهران، ایران

3 نویسنده مسئول، سازمان بنادر و دریانوردی، تهران، ایران

4 سازمان بنادر و دریانوردی، تهران، ایران

doi
10.22069/japu.2024.22761.1901
چکیده

رسوب‌‌های زیستی حاصل تجمع و رشد سلول‌‌های زیستی دریایی بر روی سطوح کشتی در زیر آب است و یکی از مهم‌‌ترین عوامل مؤثر بر کارایی انواع کشتی‌‌ها محسوب می‌شود. تمیز نگه داشتن بدنه کشتی‌‌ها و پاک کردن حتی لایه‌های نازک رسوبات می‌‌تواند انتشار گازهای گلخانه‌‌ای حاصل از کشتی‌ها را کاهش دهد. یافته‌‌های اولیه سازمان بین‌المللی دریانوردی در مورد تأثیر رسوب‌زیستی نشان می‌‌دهد که یک لایه کوچک از رسوبات به ضخامت 5/0 میلی‌متر که تا نیمی از سطح بدنه را می‌‌پوشاند می‌‌تواند بسته به ویژگی‌‌های کشتی مانند سرعت و سایر شرایط، باعث افزایش انتشار گازهای گلخانه‌‌ای در محدوده ۲۰ تا ۲۵ درصد شود. تمیز کردن بدنه نباید به نحوی انجام شود که عملکرد‌های فعلی و آتی سیستم‌‌های ضد‌رسوب را مختل کند. برخی از روش‌‌های تمیز کردن ممکن است به سیستم‌‌های ضد رسوب آسیب برساند به گونه‌‌ای که بلافاصله قابل مشاهده نباشد اما می‌‌تواند رشد رسوب‌زستی را تسریع کند. در اجلاس دهم کمیته فرعی پیشگیری و مقابله با آلودگی سازمان بین‌‌المللی دریانوردی از کشورهای عضو و سازمان‌های بین‌‌المللی علاقه‌‌مند دعوت شد تا بصورت بین‌المللی در مورد راهنمایی در مسائل مربوط به تمیز کردن در آب مطالعه کرده و پیشنهادهای کاربردی را به جلسه یازدهم این کمیته ارائه کنند. این اسناد می‌بایست سه جنبه اجتماعی، محیط‌زیست و اقتصادی را در نظر بگیرند تا ذینعان (کشورهای عضو سازمان بین‌‌المللی دریانوردی، طراحان و سازندگان کشتی، تولید کنندگان و تامین کنندگان رنگ ضد رسوب، آژانس‌‌های محیطی و نظارتی، موسسه‌‌های رده‌‌بندی، مالکان کشتی و غیره) بتوانند به یک اجماع بین‌‌المللی دست یابند.