بررسی اثرات هورمون رشد نوترکیب انسانی بر شاخصهای رشد، بیان ژنهای GHR وIGF1 و آسیب شناسی روده در بچه ماهیان قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss)
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران و گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 نویسنده مسئول، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
5 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22069/japu.2024.22744.1898چکیده
مطالعات روی کاربرد خوراکی هورمون رشد می تواند رشد ماهی و توسعه آبزی پروری را از طریق بهبود کارایی خوراک به همراه داشته باشد. این تحقیق با هدف بررسی تأثیر سطوح مختلف هورمون رشد انسانی بر شاخصهای رشد، بیان دو ژن GHR وIGF1 و آسیبشناسی روده در بچه ماهی قزلآلای رنگینکمان (75 قطعه ماهی با وزن اولیه 251/0±469/1 گرم) طراحی شد. این مطالعه به مدت 30 روز در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 3 تیمار و 2 تکرار انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار شاهد (فاقد هورمون)، ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی 2/0 میلیگرم هورمون رشد به ازای یک گرم خوراک و ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی 4/0 میلیگرم هورمون رشد به ازای یک گرم جیره بودند. نتایج نشان داد که هورمون رشد انسانی به طور معنیداری وزن نهایی، ضریب رشد ویژه و شاخص کبدی را افزایش داد (P<0.05)، در حالی که ضریب تبدیل غذایی در گروه شاهد به طور معنیداری بیشتر از گروههای حاوی 2/0 و 4/0 میلیگرم هورمون رشد بود (P<0.05)؛ همچنین، مصرف هورمون تأثیر معناداری بر بیان ژنهای GHR وIGF1 نداشت. بنابراین، بر اساس دادههای بهدستآمده از این تحقیق، به نظر میرسد که استفاده از هورمون رشد انسانی در جیره بچه ماهیان قزلآلای رنگینکمان نه تنها به بهبود شاخصهای رشد و تحریک ایمنی روده کمک میکند، بلکه آسیبی به بافت روده نخواهد رساند.