ارزیابی نرخ سنتز و تجمع پروتئین ریز جلبک اسپیرولینا (Spirulina platensis) کشت یافته در پساب صنایع لبنی
نویسندگان
1 استاد گروه تولید و بهرهبرداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 استادیار گروه تولید و بهرهبرداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
3 نویسنده مسئول، دانشجوی دکتری صید و بهرهبرداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران.
4 استادیار گروه عملآوری فرآوردههای شیلاتی، دانشکده شیلات و محیطزیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
doi
10.22069/japu.2024.22051.1842چکیده
ریزجلبکها، میکروارگانیسمهای فتوسنتزکننده هستند که به دلیل داشتن ترکیبات با ارزش پروتئینی، لیپیدی و کربوهیدرات، مورد توجه قرار میگیرند. هدف اصلی این مطالعه بررسی تأثیر نسبت رقیقسازی فاضلاب بر ذخیره پروتئین در جلبک اسپیرولینا بود و با تغییر نسبت رقیقسازی فاضلاب در محیط کشت، تأثیر آن بر فرآیندهای سنتز و تجمع پروتئین در اسپیرولینا مورد ارزیابی قرار گرفت. در این مطالعه، جهت کشت ریز جلبک S. platensis از روشهای زیر استفاده شد: تهیه و استریل سازی محیط کشت با استفاده از لامپ UV و خشک کردن وسایل مورد استفاده در دمای 180 درجه سانتیگراد. شرایط کشت شامل دمای 22 تا 25 درجه سانتیگراد، شدت نور 350±3500 لوکس و دوره نوری به مدت 12 ساعت روشنی و 12 ساعت تاریکی در ارلن مایرهای 500 میلیلیتر برای 14 روز بود. همچنین، مطالعه شامل 4 تیمار و یک گروه شاهد بود، که تیمارها شامل استفاده از پساب به میزان مختلف و گروه شاهد شامل استفاده فقط از محیط کشت بدون پساب بود. نتایج نشان داد که تیمار 100 درصد بیشترین مقدار نیترات، فسفات، آمونیاک، زیست توده و پروتئین را داشت و تیمار 25 درصد کمترین مقدارها را نشان داد. در بررسی اسیدآمینهها نیز، مقادیر مختلف در تیمارهای مختلف تفاوت داشتند. به طور کلی، نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از پساب به عنوان منبع آب در کشت جلبک اسپیرولینا پلاسنتیس میتواند بهبودهای قابل توجهی در رشد و تولید مواد مغذی و ترکیبات بیوشیمیایی این جلبک به همراه داشته باشد.