اولویتبندی بازارهای هدف میگو ایران براساس شاخصهای رقابت بازاری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 نویسنده مسئول، دانشجوی کارشناسیارشد اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
5 دانشجوی کارشناسیارشد شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22069/japu.2024.22413.1871چکیده
نظر به پتانسیل بالای کشور در زمینه تولید و صادرات میگو، پژوهش حاضر با هدف اولویتبندی بازارهای هدف میگو ایران براساس شاخصهای رقابت بازاری در ایران صورت پذیرفته است. دوره مورد مطالعه این پژوهش طی سالهای 2022-2003 میباشد. بدین منظور مطالعه حاضر با استفاده از نسبتهای تمرکز و شاخص هرفیندال هیریشمن، مزیتنسبی آشکارشده، مزیتنسبی آشکارشده متقارن به بررسی الگوی تجاری و ساختار بازار صادراتی میگو ایران و جهان پرداخته است. نتایج نشان داد که مزیتنسبی میگوی ایران طی دوره مورد مطالعه با نوسانات زیادی همراه بوده و ریسک رقابتی برای صادرکنندگان این محصول در ایران نسبت به رقبا بالاتر بوده است. ساختار بازار صادراتی این محصول در جهان بین رقابت انحصاری- انحصار چند جانبه بسته متغیر بوده است و سهم چهار کشور برتر صادرکننده جهان طی سالهای مورد مطالعه 55-33 درصد میباشد. همچنین ساختار بازار صادراتی کشور ایران برای محصول میگو طی سالهای مورد بررسی بین انحصار چند جانبه بسته و بنگاه مسلط متغیر بوده است و سهم چهار کشور برتر واردکننده میگو از ایران دراین سالها 96-73 درصد میباشد. با توجه به شاخصهای مورد بررسی نتایج حاکی از آن است که کشورهای هنگکنگ، امارات، مالزی، روسیه، قطر، چین و ویتنام به ترتیب بهترین بازارها و کم ریسکترین بازارها برای صادرات میگو ایران میباشند که میانگین مزیت صادراتی آنها به ترتیب برابر با 19/421، 27/121، 14/113، 09/92، 39/77، 70/72 و 74/45 است. لذا پیشنهاد میشود با تمرکز بر کشورهای اولویتدار و با بررسی شرایط موجود در بازارهای هدف بویژه سلیقه مصرفکنندگان، کشورهای هدف در آنها نفوذ کرد.