ارزیابی تاثیر فیکوسیانین اسپیرولینا بر سلامت و ایمنی محصولات غذایی

نویسندگان

1 هیات علمی

2 دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

3 دانشکده شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران

4 دانشیار

5 گروه عمل آوری فرآورده‌های شیلاتی، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران

doi
10.22069/japu.2024.22958.1913
چکیده

رنگدانه فیکوسیانین از خانواده فیکوبیلی پروتئین‌های استخراج شده از جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس(Spirulina Platensis)، با دارابودن ویژگی‌های آنتی‌اکسیدانی، ضدمیکروبی، ضدسرطانی و ضدالتهابی می‌توانند جهت تولید مواد اولیۀ غذاهای فراسودمند از جمله آدامس ، نوشیدنی های یخی، نوشیدنی های غیر الکلی، آب نبات، قوام دهنده ها و ترکیبات ژل کننده و نیز در فرمولاسیون مواد آرایشی به عنوان جایگزین رنگ دهنده های مصنوعی مورد استفاده قرار گیرد.محلول فیکوسیانین در حین فرآوری یا غنی سازی مواد غذایی تحت تاثیر برخی از متغییر های محیطی از جمله دما، pH، رطوبت، نور و اکسیژن و نیز برخی عوامل گوارشی از جمله تحمل شرایط اسیدی معده ممکن است منجر به تخریب ساختار پروتئینی رنگدانه(تغییر رنگ)، کاهش میزان رنگدانه و همچنین کاهش فعالیت آنتی اکسیدانی شود، که این ویژگی به عنوان یکی از مهمترین معایب این رنگدانه تلقی می‌گردد. بنابراین به منظور بهبود و افزایش دسترسی زیستی این دسته از ترکیبات لازم است از روش های موثری از جمله تکنیک ریزپوشانی (نانوپوشانی) استفاده کرد. فناوری نانو به عنوان انقلابی در صنایع غذایی منجر به تولید مواد غذایی ایمن تر(کالاهای سلامت محور)، افزایش ماندگاری فرآورده و کاهش ضایعات بسته بندی شود. هدف این مقاله تاثیر فیکوسیانین اسپیرولینا بر سلامت و ایمنی محصولات غذایی است.