آنالیز توصیفی صید تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus Borodin, 1897) در صیدگاههای حوضه جنوبی دریای خزر طی سه دهه (1397-1370)
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، دانشیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران.
2 دکتری شیلات- تولید و بهرهبرداری آبزیان، مدیریت امور ماهیان خاویاری گلستان، شرکت مادر تخصصی خدمات کشاورزی، گرگان، ایران
3 دانشیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران
4 دانشجوی دکتری شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران
5 دکتری شیلات- تولید و بهرهبرداری آبزیان، سازمان شیلات ایران، اداره کل شیلات هرمزگان، بندرعباس، ایران.
6 استادیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران.
doi
10.22069/japu.2023.21731.1815چکیده
مطالعه حاضر با هدف بررسی تغییرات فراوانی، طول و وزن تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) واقع در آبهای استان گلستان، مازندران و گیلان بین سالهای 1397-1370 انجام شد. در بررسی جمعیت طی این سه دهه، بیشینه طول چنگالی این گونه، 240 سانتیمتر برای نر استان مازندران بود. نتایج مقایسههای سالیانه نشان داد، جنس ماده استان گلستان بیشترین میانگین طول چنگالی و میانگین وزن کل را داشت (159 سانتیمتر، 30 کیلوگرم). جنس نر استان گیلان، کمترین میانگین طول چنگالی و وزن کل را به خود اختصاص داد (124 سانتیمتر و 13 کیلوگرم). همچنین بیشترین و کمترین میزان صید در جمعیت تاسماهی ایرانی را مادههای استان گلستان طی این سالها به خود اختصاص دادند. فراوانی طولی جنس نر و جنس ماده در تعداد و طبقات طولی یکسانی مقایسه شد. بالاترین فراوانی طی این سه دهه برای جنس ماده در طبقه طولی 160- 148 سانتیمتر و برای جنس نر در طبقه طولی 148-136 سانتیمتر در حوضه جنوبی دریای خزر بود. میزان صید باگذشت زمان رو به کاهشی بوده و جمعیت مادهها طی این سالها بطور چشمگیری کم شده است.
