ارزیابی اشتغال‌پذیری کارآفرینانه دانشجویان شیلات و ارتباط آن با کیفیت برنامه درسی (مطالعه موردی: دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان)

نویسندگان

1 نویسنده مسئول، دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد گروه تولید و بهره‌برداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

2 دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده مدیریت کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

3 دانشیار گروه تولید و بهره‌برداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

4 استادیار گروه تولید و بهره‌برداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

5 دانشیار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده مدیریت کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران

doi
10.22069/japu.2023.21004.1740
چکیده

این تحقیق با هدف بررسی میزان ایجاداشتغال کارآفرینانه (خود اشتغالی) دانشجویان رشته شیلات با تاکید بر کیفیت برنامه درسی صورت گرفته است.روش تحقیق مبتنی بر یپمایش پرسشنامه‌ای است. جامعه آماری شامل 328 نفر از دانشجویان است. در بررسی ارتباط بین ارزیابی کیفیت برنامه درسی رشته و اشتغال‌پذیری با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، 38/0=r بدست آمد. در بررسی رابطه رگرسیونی بین مولفه‌های ارزیابی کیفیت برنامه درسی رشته (عوامل مستقل) و اشتغال‌پذیری (عامل وابسته) تنها عامل فضا و امکانات آموزشی، به عنوان عامل معنی‌دار در اشتغال‌پذیری جداسازی گردید (21/0=r2). دو عامل داشتن گواهی مهارت و جنسیت، به عنوان عوامل معنی‌دار در اشتغال‌پذیری جداسازی گردید (13/0=r2). در هر یک از آیتم‌های مربوط به ارزیابی کیفیت برنامه درسی رشته اختلاف معنی‌داری بین سه گروه مقاطع تحصیلی از نظر پاسخ‌گویی تنها در آیتم تعریف اهداف آموزشی مشاهده گردید (05/0P<). در ارزیابی اشتغال‌پذیری، مقطع دکتری بطور معنی‌داری امتیاز بالاتری نسبت به کارشناسی ارشد دادند (05/0P<). (میانگین رتبه کارشناسی: 5/48- کارشناسی‌ارشد: 8/41 و دکتری 1/58). یافته ها نشان داد فضا و امکانات آموزشی، داشتن گواهی مهارت و جنسیت بالاترین اولویت را در اشتغال داشته‌اند.