فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به همین منظور هدف از این مطالعه بررسی اثر پکتین و لاکتوباسیلوس پلانتاروم بر فاکتورهای رشد و بیان ژن‌های GH و IGF فیل ماهی می‌باشد. به‌همین منظور تعداد 120 بچه فیل ماهی با میانگین وزنی 3±15 گرم به‌صورت تصادفی در تانک‌های 400 لیتری توزیع شدند. تیمارها شامل شاهد، جیره حاوی پکتین (1درصد)، پکتین (2درصد)، پروبیوتیک L. plantarum (cfu g-1 107)، پروبیوتیک L. plantarum (cfu g-1 108)، ترکیب پروبیوتیک L. plantarum (cfu g-1 107) و پکتین (1 درصد)، ترکیب پروبیوتیک L. plantarum (cfu g-1 108) و پکتین (1 درصد)، ترکیب پروبیوتیک L. plantarum (cfu g-1 107) و پکتین (2 درصد) و ترکیب پروبیوتیک L. plantarum (cfu g-1 108) و پکتین (2 درصد) بودند. پس از 8 هفته تغذیه زیست‌سنجی به‌منظور ارزیابی فاکتورهای رشد انجام شد و جهت ارزیابی بیان ژن نمونه‌برداری از مغز و کبد انجام شد. در پایان دوره آزمایش نتایج نشان داد که اگرچه استفاده از پکتین و لاکتوباسیلوس پلانتاروم به‌صورت منفرد در جیره باعث افزایش عملکرد رشد شد اما بالاترین میزان وزن نهایی، افزایش وزن و نرخ رشد ویژه و کمترین میزان ضریب تبدیل غذایی در ماهیان تغذیه شده با سطح 2 درصد پکتین و cfu g-1 108 بود که اختلاف معنی‌داری با سایر تیمارها و گروه شاهد داشت (P<0.05). همچنین بیشترین سطح بیان ژن‌های GH و IGF نیز در این تیمار مشاهده شد و کمترین سطح بیان در گروه شاهد بود. به‌طورکلی ترکیب پکتین و لاکتوباسیلوس پلانتاروم به‌ترتیب 2 درصد و cfu g-1 108در جیره دارای اثرات مثبت و معنی‌داری روی عملکرد رشد بچه فیل ماهی می‌باشد.