بررسی میزان شیوع لیستریا مونوسایتوژنز و سالمونلا در ماهی، میگو و تخم‌مرغ ارائه شده در شهرستان شهرکرد، ایران

نویسندگان

1 نویسنده مسئول، استاد گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

2 دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

3 دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت مواد غذایی، گروه بهداشت مواد غذایی واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.

doi
10.22069/japu.2022.20600.1707
چکیده

امروزه کنترل میکروبیولوژیکی مواد غذایی به منظور جلوگیری از مسمومیت غذایی در انسان حائز اهمیت است. میکروارگانیسم‌های پاتوژن اعم از گرم مثبت و یا گرم منفی‌های بیماری‌زای موجود در موادغذایی است سبب گاستروآنتریت می‌شوند؛ لذا هدف از این مطالعه بررسی میزان آلودگی لیستریا مونوسایتوژنز و سالمونلا در ماهی، میگو و تخم‌مرغ‌های عرضه شده در شهرستان شهرکرد است. در این مطالعه تعداد 300 نمونه شامل100 نمونه ماهی، 100 نمونه میگو و 100 نمونه تخم‌مرغ به صورت تصادفی از خرده‌فروشی‌های شهرستان شهرکرد اخذ گردید و به آزمایشگاه انتقال داده شد. نمونه‌ها در محیط کشت غنی‌کننده لیستریا به مدت 48 ساعت غنی‌سازی شده و سپس بر روی محیط انتخابی کشت و پرگنه‌های مشکوک به لیستریا جداسازی از محیط کشت Palcam agar پس از تست-های تاییدی بیوشیمیایی شمارش شدند و برای تائید سالمونلا از محیط‌های کشت SS agar، BS agar و سپس TSIو LIA استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که از تعداد 100 نمونه ماهی 2 مورد (2 درصد)، از 100 نمونه میگو 4 مورد (4 درصد) و در 100 نمونه تخم‌مرغ تعداد 5 مورد (5 درصد) دارای آلودگی به لیستریا مونوسایتوژنز بود. میزان آلودگی به سالمونلا برای ماهی، میگو و تخم‌مرغ به ترتیب 9، 11 و 18 مورد آلودگی جداسازی شد. با توجه به شیوع لیستریا، پرهیز از مصرف غذاهای دریایی با پخت ناکافی توسط جمعیت‌های در معرض خطر توصیه می‌شود. اجرای دقیق شرایط بهداشتی سطوح در تماس با مواد غذایی و نواحی جابجایی، و شیوه‌های بهداشت فردی خوب باید آلودگی احتمالی محصولات شیلاتی توسط L. monocytogenes را کاهش داد.