بررسی اثرات کاهش سطح آب دریای کاسپی بر خلیج گرگان

نویسندگان

1 نویسنده مسئول، مربی گروه تولید و بهره‌برداری آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

doi
10.22069/japu.2022.20126.1648
چکیده

بر پایه پژوهش‌های انجام شده ادامه روند کاهش سطح آب به عنوان دور جدیدی از ویژگی‏‌های نوسانیِ سطحِ آب در دریای کاسپی دور از انتظار نیست. در اثر جدایی خلیج گرگان از دریای کاسپی، بسیاری از مخاطرات جبران‌ناپذیر زیست‌محیطی و اقتصادی متوجه مدیریت خرد و کلان در ابعاد منطقه‌ایی و فرامنطقه‌ایی خواهد شد. بر پایه مطالعات انجام شده، خلیج گرگان در معرض خطر قرار نداشته و کاهش سطح آب بخشی از رفتار طبیعی خلیج گرگان در برابر نوسان سطح آب دریای کاسپی تلقی می‌گردد. گزینه پیشنهادی، لایروبی کانال آشوراده پس از رسیدن تراز آب به منفی 5/27 متر می‌باشد. ولیکن بر پایه نتایج مطالعه کنونی کاهش سطح آب سبب بروز تغذیه‌گرایی، جانشینی‌های‌بوم‌شناختی مخرب، دگرگونی در ساختار جوامع زیستی، تغیرات مورفولوژیکی، افزایش رسوب‌گذاری، افزایش شوری و خشکی‌زدگی خلیج، خسارت وارده بر اکوتوریسم و زیرساخت‌های درپیوند با خلیج و کاهش عمق کانال‌های ورودی در خلیج گرگان گردیده است. بر این اساس بحث اضطرار و بحران در خلیج گرگان آشکار می‌باشد. لذا یافتن راه‌حلی که بتواند خلیج گرگان را از اضطرارها و بحران‌های پیش‌رو رهایی بخشد امری اجتناب‌ناپذیر می‌باشد. پیشنهاد می‌گردد در اقدام کوتاه مدت نسبت به همسو نمودن کشورهای حوزه دریای کاسپی جهت تعیین حق‌آبه از رودخانه‌ها و لایروبی کانال‌های سنتی برای جلوگیری از قطع ارتباط خلیج از دریا اقدام گردد. در اقدام بلند مدت احداث کانال جدید جهت افزایش خودپالای و جلوگیری از بوجود آمدن بوم‌سازگان‌های تخریبی پیشنهاد می‌گردد.