بررسی میزان فلزات سنگین سرب و کادمیوم در بافت عضله ماهیان پرورشی سردآبی استان گلستان
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، دانشیار گروه تولید و بهرهبرداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 استادیار گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی چابهار، چابهار، ایران
3 دانشجوی کارشناسیارشد گروه تولید و بهرهبرداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
4 دانشیار گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
5 دانشآموخته دکتری گروه بهداشت آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
doi
10.22069/japu.2022.19590.1613چکیده
بررسی میانگین میزان سرب مزارع مختلف پرورش ماهی قزل آلا بر اساس منبع تامین آب نشان داد که میزان سرب در عضله ماهیان پرورشی مزارع با منبع آب روخانه بسیار بیشتر از سایر مناطق بوده (mg/l 967/0) و مزارع پرورش در قفس دریا (mg/l 013/0) از همه پایینتر بود. میانگین میزان سرب کل ماهیان استان 279/0 میلیگرم بر کیلوگرم بوده است که کمتر از حد مجاز استانداردهای ملی و بین المللی میباشددر خصوص کادمیوم نیز مقادیر در آب و عضله بسیار ناچیز بوده و خارج از محدوده تشخیص دستگاه جذب اتمی بود که بیانگر سلامت آب و ماهی از نظر کادمیوم میباشد. مقایسه غلظت فلزات سنگین در ماهیان قزلآلای رنگینکمان در استان گلستان با سایر مناطق کشور نشان دادکه این میزان از پایینترین مقادیر گزارش شده در کشور بوده که بیانگر سلامت کامل ماهی قزل آلا در استان گلستان دارد. مقادیر سرب و کادمیوم در آب و عضله ماهی قزلآلای رنگینکمان پایینتر از تمامی استانداردهای ملی و بین المللی بوده و از حداکثر مجاز پیشنهادی کمتر بود.
