تأثیر پروبیوتیک تپاکس آبزیان (AQUALASE) بر رشد، بقاء و فاکتورهای خونی ماهی بنی (Mesopotamichthys sharpeyi)
نویسندگان
1 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 کارشناسی ارشد تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
10.22069/japu.2021.19241.1592چکیده
مخمرها منبع پروتئین و متشکل از مجموع گروههای ویتامین B هستند و بهطور موفقیتآمیزی بهعنوان مکمل در جیره ماهیان بکار میروند. هدف از این تحقیق ارزیابی اثرات پروبیوتیکی تپاکس آبزیان، بر روی رشد، بازماندگی، پارامترهای خونی و ایمنی در ماهی بنی (Mesopotamichthys sharpeyi) بود. پژوهش در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار و 3 تکرار در تابستان 1395 انجام شد که شامل تغذیه ماهیان بنی با جیرههای غذایی حاوی صفر (تیمار شاهد)، 05/0 (تیمار 1)، 1/0 (تیمار 2)، 15/0 (تیمار 3) درصد پروبیوتیک بود. ماهیان بنی با میانگین وزن 95/0±22/16 گرم بهصورت تصادفی در 12 تانک 300 لیتری با تراکم 30 ماهی در هر تانک توزیع شدند. پس از 60 روز غذادهی با جیرههای آزمایشی در انتهای دوره شاخصهای رشد و شاخصهای خونی بررسی شدند. نتایج نشان داد که این پروبیوتیک بهطور معنیداری شاخصهای رشدی نظیر وزن (بالاترین میزان 37/24)، ضریب رشد ویژه (بالاترین میزان 49/1)، ضریب تبدیل غذایی (بالاترین میزان 29/1)، نسبت بازده غذایی (بالاترین میزان 77/0)، نسبت بازده پروتئین (بالاترین میزان 16/2) و ضریب رشد روزانه (2/2 بالاترین میزان) را بهبود داده و بهترین عملکرد را در تیمار 3 با 5/1 درصد پروبیوتیک نشان داد. در مورد شاخصهای خونی هموگلوبین (g/dI 42/12)،MCH ( 10-1 µm377/1) و MCHC ( 10-1 µm307/7) در تیمار 3 تحت تأثیر پروبیوتیک موردبررسی افزایش نشان دادند. با توجه به تأثیر مثبت پروبیوتیک تپاکس آبزیان بر روی شاخصهای رشدی و نیز بر هموگلوبین خون ماهی بنی، پروبیوتیک میتواند بهعنوان یک بهبوددهنده رشد (بهخصوص در دوز 5/1 درصد) در پرورش ماهی بنی استفاده شود.