بررسی تاثیر محیط کشت اختصاصی حاوی عصاره سیب زمینی و موز به عنوان پری بیوتیک روی رشد مخمر ساکارومایسیس سرویسیه (Saccharomyces cerevisiae) در شرایط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. ایران
2 گروه تکثیر و پرورش آبزیان- دانشکده شیلات و محیط زیست- دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. ایران
4 دانشگاه علوم کشاورزی و منابغ طبیغی گرگان
5 گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی – دانشگاه علوم پزشکی گلستان
doi
10.22069/japu.2021.18833.1576چکیده
هدف از تحقیق حاضر تأثیر خاصیت پری بیوتیکی سیب زمینی و موز روی رشد مخمر ساکرومایسس سروسیه (Saccharomyces cerevisia) بود. برای انجام این آزمایش، مخمر به صورت لیوفیلیزه تهیه و پس از کشت در محیط کشت مایع سابرو دکستروز، روی محیط کشت جامد کشت داده شد؛ سپس کلنیهای بهدست آمده به محیط کشت اختصاصی فاقد گلوکوز و حاوی غلظتهای 2، 25/6، 5/12، 25، 50، 75 و 100 درصد از عصاره سیب زمینی و موز به عنوان پری بیوتیک، تلقیح شدند و میزان رشد آن مورد سنجش قرار گرفت. میزان رشد میکروارگانیسم با توجه به منحنی رشد بررسی و جذب نوری به وسیله دستگاه اسپکتروفتومتر در طول موج600 نانومتر قرائت گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که رشد مخمر در هر دو محیط حاوی عصارههای موز و سیب زمینی با غلظت 100 درصد افزایش معناداری در مقایسه با سایر تیمارها داشت؛ همچنین بیشترین میزان رشد تیمارهای حاوی عصاره موز و سیب زمینی با غلظت 100 درصد با یکدیگر اختلاف معنادار داشتند. با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق، میتوان از عصاره موز و سیب زمینی به عنوان مادهای با خاصیت پری بیوتیکی و ارزان برای رشد مخمر ساکرومایسس سرویسیه استفاده کرد.
