اثرات تغذیهای عصارهی هیدروالکلی آویشن (Thymus vulgaris) بر مقاومت و برخی فراسنجه های بیوشیمیایی خون در بچه ماهیان کپور معمولی (Cyprinus carpio Linnaeus, 1758) در مواجهه با تنش شوری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد گروه تکثیر و پرورش شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران
2 دانشیار گروه تکثیر و پرورش شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران
3 دانشیار گروه تکثیر و پرورش شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران
doi
10.22069/japu.2021.17606.1550چکیده
بهمنظور افزایش مقاومت ماهیان در برابر استرسهای محیطی؛ میتوان از افزودنیهای تغذیه ای در جیرهی غذایی ماهیان استفاده کرد. در این خصوص، تعداد 180ماهی با میانگین وزنی (063/0±84/10) گرم در چهار تیمار و با 3 تکرار و 15 قطعه ماهی در هر تکرار و با جیرههای حاوی صفر، 5/0، 1، و 2 درصد عصاره گیاه -آویشن در مدت 70 روز تغذیه، بررسی شدند. در پایان دوره 30 قطعه ماهی از هر تیمار به مدت 12 ساعت تحت تنش شوریppt 13 (برای بررسی پارامترهای بیوشیمیایی) و 14 (برای سنجش بقا و میزان مقاومت) قرار گرفتند. بهاین منظور خونگیری در زمانهای قبل از تنش، 6، 24 ،72 و 168ساعت پس از تنش انجام شد. در این بررسی افزودن عصاره گیاه آویشن در مدت پرورش، اثر معنیداری بر مقاومت ماهی در مواجهه با تنش شوری نداشت (05/0P>). مقادیر کورتیزول، گلوکز، پروتئین کل، آلبومین قبل از تنش شوری اختلاف معنیدار بین تیمارها نشان نداد (05/0P>). با افزایش شوری کورتیزول و گلوکز نیز افزایش یافتند که همهی تیمارها تغییر معنی-داری نسبت به قبل ازتنش شوری نشان دادند(05/0p <).در این بررسی آلبومین و پروتئین کل اختلاف معنیداری در زمانهای مختف خونگیری نداشتند (05/0< p). بر اساس نتایج بررسی حاضر افزودن عصاره آویشن در سطوح 5/0، 1 و 2 درصد جیره تاثیری مقاومت ماهی و نیز فراسنجههای بیوشیمیایی خونی ماهی کپورمعمولی در مواجهه با استرس شوری نداشت.