اثر افزودن ماکروجلبک Gracilaria persica بر برخی فاکتورهای فیزیکوشیمیایی سوسیس ماهی کپور معمولی طی نگهداری در یخچال
نویسندگان
1 گروه علوم و صنایع غذایی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه علوم و صنایع غذایی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه شیلات، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22069/japu.2020.17847.1537چکیده
در این مطالعه اثر افزودن پودر جلبک گراسیلاریا پرسیکا در سوسیس ماهی تهیه شده از سوریمی کپور معمولی در پنج تیمار آزمایشی شامل: گروه شاهد (فاقد ماده نگهدارنده)، TN (سدیم نیتریت، 02/0 درصد وزنی/وزنی)، 3، 6 و 9 درصد پودر جلبک در روزهای 0، 7، 14، 21 و 28 در شرایط نگهداری در یخچال ارزیابی شدند. پارامترهای فیزیکوشیمیایی مختلف شامل ازتهای فرار کل (TVB-N)، اسیدهای چرب آزاد (FFA)، افت پخت، pH، ظرفیت نگهداری آب و رطوبت تحت فشار در طول زمان ماندگاری اندازهگیری شد. بیشترین میزان TVB-N در پایان آزمایش در نمونه شاهد و کمترین میزان آن مربوط به نمونه 9 درصد جلبک بود (05/0>P). کمترین میزان FFA بطور همزمان مربوط به نمونههای حاوی 6 و 9 درصد پودر جلبک بود (05/0>P). بیشترین میزان شاخص افت پخت در نمونه فاقد جلبک (65%) بود و کمترین میزان آن مربوط به نمونه حاوی 9 درصد جلبک (50 درصد) بود. بیشترین درصد رطوبت تحت فشار در نمونه فاقد جلبک بود (25 درصد) که دارای اختلاف معنی داری با سایر نمونهها بود (05/0>P) و کمترین میزان مربوط به نمونه حاوی 9 درصد جلبک (5/7 درصد) بود. بیشترین و کمترین مقدار ظرفیت نگهداری آب به ترتیب مربوط به نمونه حاوی 9 درصد پودر جلبک بوده ونمونه شاهد بود. این تحقیق امکان تولید سوسیس ماهی بدون نگهدارنده نیتریت در راستای تأمین سلامت مصرف کننده و همچنین حفظ کیفیت محصول تائید کرد. نتایج نشان داداستفاده از پودر ماکروجلبک گراسیلاریا پرسیکا در سطح 9 درصد در این تحقیق بهترین نتایج را در پارامترهای اندازهگیری شده نشان داد.