مقایسه شاخص‌های ایمنی ماهی قزل‌آلای رنگین کمان در استخرهای آب شور گمیشان با ماهیان پرورش یافته در آب شیرین

نویسندگان

1 کارشناس - مرکز تحقیقات آبزیان آبهای داخلی

2 عضو هیئت علمی. مرکز تحقیقات ذخایر آبزیان آبهای داخلی-گرگان

3 مرکز تحقیقات شیلات استان گلستان

4 مرکز تحقیقات ذخایر آبزیان - ایستگاه تحقیقات شیلاتی قره سو

doi
10.22069/japu.2019.15268.1446
چکیده

هدف از این تحقیق مقایسه وضعیت ایمنی ماهی قزل آلای رنگین کمان در استخرهای خاکی آب شور در سایت پرورش میگوی گمیشان و حوضچه های فایبرگلاس آب شیرین بود. به این منظور 1000 قطعه ماهی در استخر خاکی سه هکتاری و 150 قطعه ماهی در سه حوضچه فایبرگلاس 2000 لیتری ذخیره سازی شدند و پس از 3 ماه پرورش، نمونه خون از آنها گرفته شد. مقایسه فاکتورهای فیزیکوشیمیایی آب نشان داد که اختلاف معنی داری در دما، اکسیژن محلول و pH آب بین استخر خاکی و حوضچه های فایبرگلاس وجود نداشت (05/0P>) ولی شوری و آمونیاک آب استخر خاکی به طور معنی داری بالاتر از حضچه های آب شیرین بود (05/0p <). همچنین، پروتئین کل، گلبولین، لیزوزیم، کمپلمان و توتال ایمنوگلبولین سرم در ماهیان استخر خاکی به طور معنی داری پایین‌تر از ماهیان حوضچه های فایبرگلاس بود (05/0p <). اختلاف معنی‌داری در مقدار آلبومین سرم بین دو تیمار وجود نداشت (05/0P>). این نتایج نشان می‌دهد که ماهی‌های پرورش یافته در استخر خاکی از ایمنی پایین‌تری نسبت به ماهیان پرورش یافته در آب شیرین برخوردارند که می‌تواند به دلیل شوری و آمونیاک آب باشد.