احیای تالاب شادگان ، فرصت آبزی پروری و مهار ریزگردها با زهاب صنعت نیشکر خوزستان
نویسندگان
1 استادیار، گروه آلودگیهای محیط زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 دانشیار، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
4 دانشآموخته کارشناسیارشد اکولوژی آبزیان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمانشاه، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، کرمانشاه، ایران
doi
10.22069/japu.2019.15109.1442چکیده
تالابها زیست بومهای آبی هستند که حافظ درخت تکاملی از تک سلولی تا جانوران عالی میباشند و از این رو مهمترین بانک ژنی گیاهی و جانوری کره زمین بعد از جنگلهای بارانی به شمار میآیند. تالاب شادگان بزرگترین تالاب ایران، در جنوب استان خوزستان واقع شده است. این تالاب علاوه بر ظرفیتهای متنوعی که دارد، از بعد شیلات و محیط زیست نیز حائز اهمیت میباشد. هم اکنون نام تالاب شادگان به علت آسیبهای زیاد وارده به آن در فهرست تالابهای در معرض نابودی جهان قرار گرفته است. شایان ذکر است که در حوزه مباحث زیست محیطی، ایدهآلترین مدیریت، در راستای تعادل محیط است. در چنین شرایط بحرانی برای نجات جان اکوسیستم و اجزای جانداران آن، آبگیری تالاب بسیار مهم است از این رو احیاء تالابها در استان خوزستان و آبگیری آنها توسط زهآبهای کشت و صنعت نیشکر، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این تحقیق تأکید بر جنبههای مثبت و تأثیرگذار ورود زهآب نیشکر به تالاب شادگان با رویکرد بهبود وضعیت آبزی پروری در منطقه و مهار ریزگردها می باشد.
