مقایسه اثربخشی آموزش رویکرد اولسون ورویکرد پذیرش و تعهد بر انتظار از ازدواج و مسئولیتپذیری دختران مجرد مانده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد گروه مشاوره، عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی(تربیت معلم)، تهران، ایران.
3 استاد گروه مشاوره، عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی(تربیت معلم)، تهران، ایران.
doi
10.22038/mjms.2019.13900چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش رویکرد اولسون و رویکرد پذیرش و تعهد بر انتظار از ازدواج و مسئولیتپذیریدختران مجرد مانده در ایران بود. روش کار: طرح پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون و پسآزمون با دو گروه آزمایشی و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامیدختران مجرد مانده شهر تهران در سال 1397 تشکیل دادند که از این جامعه تعداد 60 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب و در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) به صورت تصادفی جایگزین شدند. نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که میانگین انتظار از ازدواج و مسئولیتپذیری دختران مجرد مانده در هر دو گروه آزمایش افزایش پیدا کردو نتایج کواریانس چند متغیره نشان داد که تاثیر هر دو رویکرد بر کاهش انتظار بدبینانه و ایدهآلگرایانه از ازدواج و افزایش انتظار واقعبینانه از ازدواج و مسئولیتپذیری معنیدار است (001/0 p<). نتیجه گیری: نتایج آزمون تعقیبی بن فرونی، نشان از آن داشت که بین اثربخشی دو رویکرد در افزایش انتظار واقع بینانه از ازدواج و مسئولیتپذیری تفاوت معنیداری وجود ندارد اما تاثیر رویکرد پذیرش و تعهد بر کاهش انتظار بدبینانه و ایدهآلگرایانه بیشتر از رویکرد اولسون بود.
