اثرات درون آمیزی در بهگزینی صفات رشد، بقا و مقاومت به بیماریهای ویروسی در میگوی پاسفید غربی Penaeus (Litopenaeus) Vannamei
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد
doi
10.22069/japu.2018.13439.1384چکیده
در درونآمیزی رابطه خویشاوندی بین آمیزش کنندهها اهمیت دارد. کاستی درون آمیزی، کاهش متوسط عملکرد یک فنوتیپ را در مقابل افزایش نرخ درون آمیزی در یک جمعیت نشان میدهد. درون آمیزی در صفات رشد، بقاء در دورۀ پرواری و مقاومت در برابر بیماریهای ویروسی میگوی پا سفید غربی Penaeus(Litopenaeus)Vannamei، عملکرد متفاوتی نشان داده است. در دورۀ پرورشی با افرایش نرخ درون آمیزی، کاستی درون آمیزی در صفت رشد میگو کوچک اما معنی دار و در صفت بازماندگی پس از مرحله پست لارو 60 بی تاثیر مشاهده شده است. اثر درون آمیزی بر صفت مقاومت در برابر بیماری های ویروسی متوسط تا شدید مشاهده شده که تنها در سویۀ بیماریزای ویروس سندروم تورا- گروه آمریکایی معنی دار بود. در برنامههای اصلاح نژاد میگوی پا سفید غربی، بهگزینی صفت رشد در سطوح پایین تا متوسط نرخ درون آمیزی (2/0F<) ممکن است ولی در صفت مقاومت به بیماریهای ویروسی سندروم لکه سفید یا سندروم تورا به حداقل رساندن نرخ درون آمیزی ضرورت دارد