بررسی وزن آبکش، درصد شکستگی و میزان چربی کنسرو میگوی سرتیز (Metapenaeus affinis)
نویسندگان
1 ارومیه- دانشگاه ارومیه- دانشکده منابع طبیعی- گروه شیلات
2 استادیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، پژوهشکده مطالعات دریاچه ارومیه، دانشگاه ارومیه
3 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته فرآوری محصولات شیلاتی، پژوهشکده مطالعات دریاچه ارومیه، دانشگاه ارومیه
doi
10.22069/japu.2017.13218.1356چکیده
میگو یکی از مهمترین گونههای آبزیان در ایران میباشد. با توجه به روند افزایشی تولید میگو، تولید فرآوردههایی با ارزش افزوده جدید بیش از پیش مورد نیاز است. هدف از پژوهش حاضر تولید یک فرآورده کنسرو شده جدید با استفاده از میگوی سرتیز Metapenaeus affinis)) بود. زمان حرارتدهی، غلظت نمک و غلظت سرکه هنگام آمادهسازی میگو و همچنین شاخص زمان استریل کردن بهینهسازی شد و اثرات آنها بر کیفیت این محصول مورد بررسی قرار گرفت. با افزایش غلظت نمک و زمان استریل کردن وزن آبکش بهطور معنیداری کاهش یافت (۰۵/۰>P) اما غلظت سرکه بر وزن آبکش میگوها تاثیری نداشت (۰۵/۰<P). درصد شکستگی میگوهای کنسرو شده تحت تاثیر غلظت سرکه و زمان استریل کردن بود (۰۵/۰>P). با افزایش زمان استریل کردن، شکستگی میگوها به طور معنیدار کاهش یافت (۰۵/۰>P). در حالیکه با افزایش غلظت سرکه، شکستگی میگوها به طور معنیدار نیز افزایش یافت (۰۵/۰>P). زمان حرارت دهی اولیه تأثیری بر میزان شکستگی میگوها نداشت (۰۵/۰<P). اثر متقابل زمان استریل کردن و زمان استریل کردن میزان چربی میگوها را تغییر داد (۰۵/۰>P) اما سایر عوامل تاثیر معنیداری بر این شاخص نداشتند (۰۵/۰<P). بنابر نتایج بدست آمده ابتدا عامل زمان استریل کردن و سپس زمان حرارتدهی اولیه بر کیفیت میگوهای کنسرو شده تأثیر قابل ملاحظهای داشتند.