بررسی میزان خشونت فیزیکی علیه زناندر منطقه رامشیر
نویسندگان
1 استادیار عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب
2 دانشجوی دکتری مطالعات زنان گرایش حقوق زن در اسلام- دانشگاه ادیان و مذاهب
doi
10.22038/mjms.2019.13947چکیده
مقدمه مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان خشونت فیزیکی علیه زنان در منطقه رامشیر و رابطه آن با متغیرهای اعمال قدرت، حمایت اجتماعی، تحصیلات زنان، پایگاه اقتصادی، مردسالاری، تفاوتهای فرهنگی ، سن و تحصیلات آنان انجام شده است. روش کار نوع مطالعه توصیفی – تحلیلی بهصورت پپیمایشی(کمی) و جامعه مورد مطالعه منطقه رامشیر است. روش نمونهگیری خوشهایبوده و از روش کوکران حجم نمونه 234 شده ولی در این مطالعه به علت افت احتمالی آزمودنی، تعداد 300 نفر زنان انتخاب گردید. جامعه آماری 800 نفر از زنانی بود که قربانی خشونت فیزیکی شدهاند.گردآوری دادهها باروش پرسشنامهای انجام گرفته و سوالات آن خودساخته است و در پی سنجش واقعیتهای عینی است که با تمرکز روی متغیرها و بدون ارزشگذاری و با استقلال زمینهها، انجام پذیرفته است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که بر روی 81% از آزمودنیها خشونت فیزیکی وارد شده است و همچنین برای بررسی متغیرها و رابطه آن با خشونت فیزیکی علیه زنان نتایج بدست آمده به ترتیب عبارتند از : مردسالاری، اعمال قدرت، حمایت اجتماعی، تحصیلات زنان، پایگاه اقتصادی، تفاوت فرهنگی میباشد که برای اثبات یا رد این فرضیات از آزمون ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده و با استفاده از تحلیل واریانس بررسی شدهاند. نتایج یافتههای پژوهش: (اعمال قدرت 952/0)، (مرد سالاری 965/0)، ( حمایت اجتماعی760/0)، (تحصیلات زنان 758/0)، ( پایگاه اقتصادی742/0)، ( تفاوتهای فرهنگی 730/0) سطح معنی داری 000/0 است که با خطای 05/0 محاسبه شده است. البته روایی آن با روش محتوایی سازه و صوری تأیید و پایایی اندازهگیری، با فرمول آلفای کرونباخ (به اندازه 851/0) تأیید شده است. نتیجه گیری از آنجا که بر اساس نتایج بدست آمده از مطالعه حاضر، تعداد زیادی از زنان، خشونت فیزیکی بر اساس مردسالاری و اعمال قدرت مردان در خانواده بر آنها اعمال شده است لذا در این زمینه باید برای این زنان اقدامات مشاورهای و حمایت اجتماعی به طور تخصصی از سوی مسئولین و دولت صورت گیرد.