مدل تبیینی تصمیم گیری: نقش نظریه ذهن با واسطه گری پردازش اطلاعات
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی رشته روانشناسی و دانشیار دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 عضو هیأت علمی دانشگاه تهران و دانشیار رشته روانشناسی، تهران، ایران
3 عضو هیات علمی رشته روانشناسی و استاد تمام دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری و عضو هیات علمی روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22038/mjms.2019.14437چکیده
مقدمه هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطهگری پردازش اطلاعات در رابطه نظریه ذهن و تصمیمگیری بود. روش کار مشارکتکنندگان شامل 400 نفر بودند که از میان دانشجویان دانشگاه پیام نور به روش نسبتی انتخاب شدند و به پرسشنامه نظریه ذهن (بارون-کوهن، ) پردازش اطلاعات (پاسینی و اپسین، 1999) و پرسشنامه تصمیمگیری اسکات و بروس (1995) پاسخ دادند ابتدا اطلاعات توصیفی متغیرها با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و برنامه SPSS (نسخه 24) تعیین شد. سپس به منظور بررسی فرضیههای پژوهش از روش مدلیابی معادلات ساختاری در نرمافزار AMOS (نسخه 24) استفاده شد. نتایج یافتهها نشان دادکه نظریه ذهن بر پردازش اطلاعات منطقی بهصورت مثبت و معنیدار بود. بهعلاوه، نظریه ذهن تصمیمگیری شهودی و اجتنابی را به صورت مستقیم و تصمیمگیری وابسته و منطقی را به صورت غیرمستقیم با میانجیگری پردازش اطلاعات منطقی پیشبینی کردند. نتیجه گیری نتایج کلی پژوهش نشاندهنده آن است که افزایش نظریه ذهن در دانشآموزان از طریق ایجاد پردازش منطقی موجبات افزایش تصمیمگیری منطقی آنها را فراهم میآورد.
