مقایسه اثربخشی زوجدرمانی گاتمن و واقعیت درمانی بر طلاق عاطفی، الگوهای ارتباطی و تحمل پریشانی در زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره منطقه3 شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه مشاوره.دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، واحد رودهن. دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.(نویسنده مسؤل)
2 دانشجوی دکترای مشاوره.واحد رودهن.دانشگاه آزاد اسلامی.رودهن.ایران.
3 استادیار گروه مشاوره.دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، واحد رودهن. دانشگاه آزاد اسلامی.رودهن.ایران.
doi
10.22038/mjms.2019.14439چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی زوجدرمانی گاتمن و واقعیت درمانی بر طلاق عاطفی، الگوهای ارتباطی و تحمل پریشانی در زنان مراجعهکننده به مراکز مشاوره منطقه سه تهران صورت گرفته است. روش کار: این پژوهش شبه آزمایشی و بهصورت پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان مراجعهکننده به مراکز مشاوره منطقه سه تهران در سال 1397 تشکیل میدادند که تعداد 72 نفر بهعنوان حجم نمونه تعیین گردید. ازاینبین 24 نفر در گروه آزمایش اول(زوجدرمانی گاتمن)، 24 نفر در گروه آزمایش دوم(واقعیت درمانی) و 24 نفر در گروه کنترل با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در گروهها گمارش شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات شامل طلاق عاطفی، الگوهای ارتباطی و تحمل پریشانی بود. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون کوواریانس چندمتغیری استفاده شد. نتایج: نتایج این تحقیق نشان داد بین گروههای زوجدرمانی گاتمن و واقعیت درمانی بر طلاق عاطفی، الگوهای ارتباطی و تحمل پریشانی در زنان مراجعهکننده به مراکز مشاوره منطقه سه تهران تفاوت معنیداری وجود ندارد ولی هر دو درمان بهتنهایی بر طلاق عاطفی، الگوهای ارتباطی و تحمل پریشانی در زنان مراجعهکننده به مراکز مشاوره منطقه سه تهران مؤثر بودند. نتیجه گیری: بنابراین بر اساس نتایج به دست آمده، میتوان نتیجه گرفت زوجدرمانی گاتمن و واقعیت درمانی بر طلاق عاطفی، الگوهای ارتباطی و تحمل پریشانی در زنان مؤثر است.
