بررسی امنیت غذایی در افراد ناتوان و دارای معلولیت بر اساس اسناد بین المللی

نویسندگان

1 استادیار حقوق بین الملل دانشگاه پیام نور

2 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد امارات متحده عربی

3 دانشیار روابط بین الملل دانشگاه تهران

doi
10.22038/mjms.2019.14532
چکیده

مقدمه  حق بر غذا به عنوان یک مفهوم اساسی در حقوق بین­الملل بشری در حمایت از افراد ناتوان و دارای معلولیت، مورد موافقت قرار گرفته است. این حق در بسیاری از اسناد بین­المللی مورد توجه است. دولت­ها به طور خاص متعهد هستند بهره­مندی از حقوق مطرح شده در آن را با استفاده از حداکثر منابع و با تمامی تدابیر مناسب، تأمین کنند. روش کار اطلاعات این پژوهش با روش تحلیلی- اسنادی و جستجو در پایگاه ها و منابع اطلاعات علمی اینترنتی و کتب مرتبط در این زمینه جمع­آوری گردیده است. نتایج یکی از این حقوق، حق بر غذا در حمایت از افراد ناتوان و دارای معلولیت در فضای سرزمینی می­باشد. از طرفی امنیت غذایی و حق دسترسی پایدار  به غذا و رهایی از گرسنگی جزء حقوق بنیادین بشری بوده و تحت هیچ شرایطی حتی در مخاصمات نیز قابل تعلیق نیست، برای  اینکه  هرگونه تعهدی به حق غذا می­تواند منجر به مرگ ناشی از گرسنگی شده و برای افراد ناتوان و دارای معلولیت مشکل­ساز شود. نتیجه گیری   افرادی که دارای معلولیت، ناتوانی و یا جراحت هستند ممکن است به نیازها و مراقبت­های غذایی مانند سایر افراد جامعه دسترسی نداشته باشند. حتی در صورت داشتن دسترسی، ممکن  است بیش از سایر افراد، نیازمند دریافت مراقبت­ها و غذای مناسب باشند که این مورد می­تواند به علل مختلف اتفاق بیفتد. این مقاله با بررسی حق بر غذا براساس اسناد بین­المللی در حمایت از افراد ناتوان و دارای معلولیت اینگونه استدلال می­نماید که افراد معلول و دارای ناتوانی که طبق اسناد بین­المللی درصد قابل توجهی از افراد جامعه را تشکیل می­دهند، به عنوان بخش مهمی از جمعیت همانند دیگران از حق استفاده از غذا برخوردارند اما این مهم مورد غفلت متولیان نباید قرار بگیرد.