موارد و عوامل سقوط ایجاب در نظام حقوقی ایران و کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا (وین 1980)

نویسندگان
doi
10.22034/jlr.2019.171661.1336
چکیده

چکیدهحدوث اسباب زوال ایجاب در حقوق قراردادها موجب سقوط ایجاب می شود این اسباب اعم از ارادی و غیر ارادی است که عدم امکان الحاق قبول به ایجاب از آثار آن می باشد اسباب ارادی زوال ایجاب ممکن است به اراده موجب ( مانند رجوع از ایجاب ) یا به اراده مخاطب ایجاب ( مانند رد ایجاب یا ایجاب متقابل ) باشد. فوت ، حجر و ورشکستگی از اسباب غیر ارادی ایجاب محسوب می شود نظر کنوانسیون بیع بین المللی کالا در خصوص هر یک از مصادیق و تطبیق آن با حقوق ایران مورد بحث قرار گرفته است تا مشخص گردد که موضع حقوق ایران در ارتباط با اسباب زوال ایجاب در کنوانسیون تا چه حدی نزدیک می باشد و در موارد اختلاف می بایست به چه ترتیبی عمل گردد؟ و آیا الحاق دولت ایران به کنوانسیون با اشکال مواجه است یا خیر؟ نتیجه این پژوهش بیانگر این بود که علل زوال ایجاب در نظام حقوقی ایران به صراحت مورد پیش بینی و در کنوانسیون نیز مد نظر قرار گرفته است و با بررسی مواد کنوانسیون چهار مورد را می توان یافت که به مانند حقوق ایران سبب زوال ایجاب می گردند که عبارت از عدول از ایجاب ، انقضاء مدت مشخص شده برای قبولی ، رد ایجاب از سوی مخاطب و ایجاب متقابل می باشد. نتیجتا"موضع حقوق ایران در این خصوص نزدیک به کنوانسیون است لذا الحاق دولت ایران به کنوانسیون بلااشکال است ضمن آنکه در موارد اختلافی دولت ایران می تواند از حق شرط استفاده نماید.

کلیدواژه‌ها