دستیابی به ابعاد بهینه شبکه آماربرداری جنگل با استفاده از روش واریوگرافی در زمینآمار (بررسی موردی: سری 5 طرح جنگلداری صفارود رامسر)
نویسندگان
1 استادیار گروه جنگلداری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.
2 گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
3 گروه جنگلداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوس، ایران
4 جنگلداری، کشاورزی، آزاد اسلامی چالوس، چالوس، ایران
5 گروه جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
6 گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.30466/jfrd.2019.120800چکیده
این پژوهش برای دستیابی به ابعاد بهینه شبکه آماربرداری در جنگل با استفاده از روش واریوگرافی در زمینآمار در حوزه آبخیز 30 جنگل صفارود رامسر به مساحت 100 هکتار انجام شد. نمونهبرداری در یک شبکه منظم با شروع تصادفی به ابعاد 200×150 مترمربع انجام شد. برای تعیین همبستگی مکانی مناسب بین نمونهها در فواصل کوتاه، از محل تقاطع اضلاع شبکه فوق، دو قطعهنمونه دیگر نیز به فاصله 50 متر در دو جهت اصلی نسبت به قطعهنمونههای مرکزی برداشت شدند. هر قطعهنمونه از دو بخش هممرکز دایرهای به مساحت سه و هفت آر تشکیل شد. ترسیم مدل انتخابی برای برازش واریوگرام تجربی از مجموع قطعات نمونه زمین مرجع برای متغیرهای حجم و سطح مقطع برابرسینه در هکتار در سطح قطعهنمونه هفتآری نشان از وجود ساختار مکانی قوی و ارتباط معنیدار بین نمونههای اندازهگیریشده دارد. وجود ارتباط مکانی ضعیف بین نمونهها برای متغیر سطح مقطع برابرسینه در هکتار در قطعهنمونه سهآری بیانگر ساختار مکانی ضعیف آن است.
