فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این تحقیق به پرسش اساسی می‌پردازد که چرا سیستم لیبرال دموکراسی آمریکایی در نهایت به ظهور ترامپیسم به‌عنوان محصول نهایی خود انجامید؟ فرضیه اصلی تحقیق این است که ترامپیسم، به‌عنوان یک پدیده پوپولیستی، به‌طور مستقیم از بحران‌های ساختاری و ایدئولوژیک لیبرال دموکراسی نشأت گرفته است. این بحران‌ها عمدتاً ناشی از تضعیف اصول بنیادین دموکراسی همچون مشارکت مدنی، عدالت اجتماعی و اعتماد عمومی به نهادهای سیاسی بوده است. این بحران‌ها همراه با نارضایتی فزاینده از نخبگان سیاسی و فساد سیستماتیک، شرایطی را فراهم آورده‌اند که در آن گفتمان‌های پوپولیستی و ضد نخبگان توانسته‌اند به یک جنبش اجتماعی و سیاسی مؤثر تبدیل شوند که توسط دونالد ترامپ نمایندگی می‌شود. روش‌شناسی این تحقیق تحلیلی و تبیینی است. این مطالعه سعی دارد توضیح دهد که چگونه این عوامل در کنار هم آمده‌اند تا پدیده سیاسی ترامپیسم را شکل دهند. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهند که ترامپیسم به‌عنوان نتیجه مستقیم فرایندهای پیچیده در بطن لیبرال دموکراسی آمریکایی، ناشی از بحران‌های هویتی و ناکامی در بازتولید برابری و عدالت اجتماعی ظهور کرده است. ترامپ از طریق گفتمان پوپولیستی، موفق شد بخش‌هایی از جامعه را که احساس می‌کردند از فرآیندهای دموکراتیک کنار گذاشته شده‌اند، بسیج کند. در این زمینه، ترامپ از بی‌اعتمادی عمیق به نخبگان بهره برد و راه‌حل‌های ساده‌انگارانه و تقلیل‌گرایانه‌ای ارائه داد که خود را به‌عنوان یک نیروی سیاسی آلترناتیو در برابر سیستم دموکراسی لیبرال معرفی کرد. بدین ترتیب، ظهور ترامپیسم به‌عنوان یک پاسخ متناقض به بحران‌های درونی لیبرال دموکراسی آمریکایی قابل درک است.