سیاست خارجی دولت اول ترامپ؛ رویگردانی جمهوریخواهان از بینالمللگرایی
نویسندگان
1 دکتری تخصصی روابط بینالملل، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.47176/asr.2025.1275چکیده
ظهور دونالد ترامپ در آمریکا و مواضع سیاست خارجی وی، گویای شدیدترین رویگردانی از بینالمللگرایی در سیاست خارجی دولتهای جمهوریخواه از زمان پایان جنگ جهانی دوم میباشد که بویژه با رویکردهای بشدت بینالمللگرایانه و مداخلهگرایانه سه دولت جمهوریخواه پیش از آن در تعارض است. چنین تغییر قابل ملاحظهای این سؤال را ایجاد میکند که چرا دولت ترامپ جهتی متفاوت از سیاست خارجی اسلاف خود را انتخاب نمود؟ در جهت پاسخ به این پرسش، پژوهش حاضر با بهرهگیری از واقعگرایی نوکلاسیک به عنوان چارچوب نظری و روش تاریخی به عنوان روش پژوهش، سه دوره تاریخی در سیاست خارجی آمریکا که در آن تمایل به بینالمللگرایی در بین جمهوریخواهان کاهش یافته را مورد بررسی قرار داده است تا با واکاوی پویاییهایی درون حزب جمهوریخواه در هر سه دوره، عوامل تأثیرگذار بر تغییر در سیاست خارجی جمهوریخواهان را استخراج نماید. نتایج حاصله بیانگر وجود یک رابطه مستقیم بین کاهش میزان تهدید علیه امنیت و منافع ایالات متحده و کاهش تمایل به بینالمللگرایی در سیاست خارجی جمهوریخواهان است. در هر سه دوره، پس از افول یک تهدید عمده علیه آمریکا، رویگردانی از بینالمللگرایی در ترجیحات سیاست خارجی جمهوریخواهان افزایش یافته و به تبع آن سیاست خارجی دولتهای جمهوریخواه را متأثر ساخته است. در همین راستا، غلبه یافتن گفتمان سیاست خارجی ترامپ ناشی از کاهش میزان تهدید گروههای تروریستی و در نتیجه عدم تحمل هزینههای بالای راهبرد جنگ علیه تروریسم توسط جمهوریخواهان است. از این منظر، گفتمان سیاست خارجی ترامپ در نقطه تعادل دو گرایش امنیتخواهی و هزینهگریزی در ترجیحات سیاست جمهوریخواهان قرار گرفته است.
