اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش اضطراب، افسردگی و استرس پس از سانحه زنان آسیبدیده از روابط فرا زناشویی همسر
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مشاوره خانواده،دانشگاه آزاد اسلامی واحد قوچان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه علامه طباطبایی، ایران
3 کارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی، دانشگاه آزا اسلامی واحد قاینات، ایران
4 کارشناس ارشد روانسنجی (سنجش و اندازهگیری)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
5 دکتری روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کیش، ایران.
doi
10.22038/mjms.2019.14884چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش اضطراب، افسردگی و استرس پس از سانحه زنان آسیبدیده از روابط فرا زناشویی همسر انجام شد. روش کار: پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش را کلیه زوجین آسیبدیده از روابط فرا زناشویی که در ششماهه دوم سال 97 به مرکز مشاوره بهزیستی شهر بیرجند مراجعه کردند، تشکیل داد. از این بین تعداد 30 نفر که شرایط ورود به پژوهش را داشتند، به شیوه در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) منتسب شدند. روش اجرای مداخلهی درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش به صورت آموزش در 8 جلسه به گروه آزمایش بود و گروه گواه هیچ درمانی دریافت نکردند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامهاسترس پس از سانحه کیان و همکاران (3) و پرسشنامه افسردگی، اضطراب لاویبوند و لاویبوند (21) استفاده شد. تجزیهوتحلیل دادهها با کمک تحلیل کوواریانس انجام شد. نتایج: نتایج مطالعه حاضر، افزایش میانگین نمرات در متغیرهای اضطراب، افسردگی و استرس پس از سانحه را در گروه آزمایش در مرحله پسآزمون نسبت به گروه مداخله نما نشان داد (01/0> p). نتیجه گیری: نتایج پژوهش بیانگر آن است که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش اضطراب، افسردگی و استرس پس از سانحه زنان آسیبدیده از روابط فرا زناشویی همسر مؤثر است.
