بررسی میزان ارتباط انعطافپذیری شناختی و وسواس در بیماران اضطرابی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.
doi
10.22038/mjms.2019.14889چکیده
مقدمه: علیرغم دستاوردهای حاصل از مطالعه وسواس، تشخیص انعطافپذیری شناختی و وسواس در بیماران اضطرابی همچنان چالش برانگیز است. که این موضوع قطعاً در مورد افسردگی نیز صادق است تشخیص این موارد میتواند به از بین بردن چنین ویژگیهای شناختی و متعاقباً سازوکارهای اساسی در جهت اطلاعرسانی به روشهای ارزیابی و درمان و بهبود آن کمک کند. روش کار: این پژوهش به وسیله همبستگی و آزمون شاپیرو-ویلک با بررسی بیماران اضطرابی بیمارستان امام علی زاهدان طی ماههای فروردین تا تیر سال 1398 انجام شد. تعداد نمونه 45 نفر بیمار اضطرابی و ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه انعطافپذیری شناختی وال و دنیس (2010) و پرسشنامه وسواس هاجسون و راچمن (1980) میباشد. نتایج: یافته ها نشان میدهد که افرادیکه نمره وسواس بالاتری داشته انعطاف پدیر یکتر و در نهایت اضزراب بیشتری را تجربه کرده اند. و میزان همبستگی انعطافپذیری شناختی و وسواس 041/0 میباشد. نتیجه گیری: نتایج نشان میدهد که بیمارانی که شاخصهای اضطراب در آنها بالاتر بود در مقیاس وسواس نیزنمره بالاتر ی داشتند ودر نهایت میتوان با توجه به داده ها مقدار زیادی از اضطراب را به وسیله شاخص های وسواس تبین کرد.