بررسی میزان ارتباط انعطاف‌پذیری شناختی و وسواس در بیماران اضطرابی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران

2 گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.

doi
10.22038/mjms.2019.14889
چکیده

مقدمه: علیرغم دستاوردهای حاصل از مطالعه وسواس، تشخیص انعطاف­پذیری شناختی و وسواس در بیماران اضطرابی همچنان چالش برانگیز است. که این موضوع قطعاً در مورد افسردگی نیز صادق است تشخیص این موارد می­تواند به از بین بردن چنین ویژگی­های شناختی و متعاقباً سازوکارهای اساسی در جهت اطلاع­رسانی به روش­های ارزیابی و درمان و بهبود آن کمک کند. روش کار: این پژوهش به وسیله همبستگی و آزمون شاپیرو-ویلک با بررسی بیماران اضطرابی بیمارستان امام علی زاهدان طی ماه­های فروردین تا تیر سال 1398 انجام شد. تعداد نمونه 45 نفر بیمار اضطرابی و ابزار جمع­آوری داده­ها پرسشنامه انعطاف­پذیری شناختی وال و دنیس (2010) و پرسشنامه وسواس هاجسون و راچمن (1980) می­باشد. نتایج: یافته ها نشان میدهد که افرادیکه نمره وسواس بالاتری داشته انعطاف پدیر یکتر و در نهایت اضزراب بیشتری را تجربه کرده اند. و میزان همبستگی انعطاف­پذیری شناختی و وسواس 041/0 می­باشد. نتیجه گیری: نتایج نشان می­دهد که  بیمارانی که شاخص­های اضطراب در آن­ها بالاتر بود در مقیاس وسواس نیزنمره بالاتر ی داشتند ودر نهایت میتوان با توجه به داده ها مقدار زیادی از اضطراب  را به وسیله شاخص های وسواس تبین کرد.