تأثیر 14 هفته فعالیت استقامتی بر بیان miR-1 بطن چپ رتهای نر نژاد ویستار
نویسندگان
1 استادیار فیزیولوژی ورزش گروه تربیت بدنی، دانشگاه لرستان، خر مآباد، ایران
2 دانشیار، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران
3 دانشیار، گروه تربیت بدنی، دانشکدة علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22059/jsb.2016.58235چکیده
miR-1 در بسیاری از فرایندهای سلولی از جمله هایپرتروفی بافت عضلانی (اسکلتی و قلبی) درگیر است. فعالیتهای استقامتی نیز موجب هایپرتروفی قلب میشود، بنابراین هدف این مطالعه بررسی اثر فعالیت استقامتی بر بیان miR-1 قلب است. بدین منظور 14 رت در شرایط کنترلشده (دما، چرخۀ روشنایی و تاریکی و دسترسی آزاد به آب و غذا) نگهداری شدند و بعد از آشناسازی با پروتکل تمرینی بهصورت تصادفی در دو گروه کنترل و تجربی قرار گرفتند. گروه تجربی یک برنامۀ (14 هفتهای) استقامتی را روی تردمیل اجرا کرد. در ادامه 48 ساعت پس از پایان آخرین جلسۀ تمرینی بیهوش و تشریح شدند، سپس قلب و بطن چپ آنها خارج و با استفاده از روش Real time-PCR میزان بیان miR-1 قلب آنها اندازهگیری شد. در پایان با استفاده از آزمون آماری t اطلاعات بهدستآمده ارزیابی شد. نتایج نشان داد که تفاوت معناداری در میانگین بیان miR-1 قلب گروه کنترل و تجربی وجود ندارد (191.P=). فعالیت استقامتی بر بیان miR-1 قلب تأثیر معناداری نداشت، احتمال دارد تغییرات miR-1 هرچند کم، در سطح پروتئین ژنهای هدف آن مشخص شود.