تأثیر 10 هفته تمرین استقامتی روی چرخ کارسنج بر سطوح نسفاتین- 1 و مقاومت به انسولین در زنان مبتلا به دیابت نوع 2

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشگاه سیستان و بلوچستان – ایران

2 دانشیار فیزیولوژی ورزشی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه سیستان و بلوچستان-ایران

doi
10.22059/jsb.2016.58244
چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر 10 هفته تمرین استقامتی بر سطوح نسفاتین-1 و مقاومت به انسولین زنان مبتلا به دیابت نوع 2 بود. 16 زن مبتلا به دیابت نوع 2 به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه تجربی ( 8 نفر) و کنترل (8 نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی، تمرین استقامتی را به مدت 10 هفته، سه جلسه در هفته (با شدت 50-40 درصد ضربان قلب بیشینه به مدت 25-20 دقیقه شروع و با افزایش تدریجی به 80-70 درصد ضربان قلب بیشینه و مدت زمان 45-40 دقیقه در جلسات پایانی) انجام دادند. گروه کنترل در طول دورۀ پژوهش هیچ‌گونه فعالیت ورزشی نداشت. نمونه‌های خونی در حالت 12 ساعت ناشتایی و به‌منظور بررسی سطوح نسفاتین-1، انسولین و گلوکز در مراحل پیش و پس‌آزمون جمع‌آوری شدند. داده‌های حاصل با استفاده از آزمون‌های کولموگروف- اسمیرنوف، t مستقل و وابسته با نرم‌افزار Spss نسخۀ 21 در سطح معنا‌داری 05/0>α تجزیه‌وتحلیل شدند. 10 هفته تمرین روی چرخ کارسنج در گروه تجربی، سبب کاهش گلوکز و مقاومت به انسولین شد (05/0P<)، درحالی‌که سطوح نسفاتین-1 و انسولین تغییر معنا‌داری نکرد (05/0P>). تغییرات پیش تا پس‌آزمون فقط در مقادیر گلوکز گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل معنا‌دار بود (05/0P<). در نتیجه تمرین روی چرخ کارسنج یک شیوۀ درمانی غیردارویی به‌منظور کاهش گلوکز خون و مقاومت به انسولین در بیماران دیابتی است.