برآورد مقدار انتشار ترکیبات آلی فرار بیوژنیکی به وسیلۀ درختان شهری با استفاده از مدل i-Tree Eco (بررسی موردی: شهر تبریز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای برنامه ریزی محیط زیست- دانشگاه تهران
2 دانشیار، گروه برنامهریزی، مدیریت و آموزش محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه برنامهریزی، مدیریت و آموزش محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30466/jfrd.2019.120781چکیده
در این پژوهش با بهرهگیری از مدل i-Tree Eco ضمن ارزیابی ساختار جامعه درختان شهری تبریز مقدار انتشار ایزوپرن و مونوتوپرن توسط درختان برآورد شد. نتایج بیانگر کاربرد موفقیتآمیز مدل در منطقه مورد بررسی بوده و نشان داد که جامعه درختان شهری با درصد پوشش 4/9 درصدی در سال 6/18428 و 5/49757 کیلوگرم مونوترپن و ایزوپرن را نشر میدهند. کاربری زمین فضای باز و 10 گونه درختی از 48 گونه شناساییشده بهترتیب مسئول 3/63 و 22/92 درصد از کل انتشارات سالیانه ترکیبات آلی فرار بودند. گونههای White poplarو Austrian pine بهترتیب بیشترین مقدار انتشار ایزوپرن و مونوترپن را بر عهده داشتند؛ بنابراین پیشنهاد میشود در برنامههای آتی کاشت درختان شهری از گونههایی با مقدار انتشار ترکیبات آلی فرار پایینتر استفاده شود تا منتج به کاهش تشکیل ازون و کربن مونواکسید در اتمسفر شود. نتایج این پژوهش میتواند در مدیریت بهتر محیطزیست و فضای سبز شهری کاربرد داشته باشد.