ارزیابی توان اکولوژیک کاربری جنگلکاری با استفاده از روش جنگل تصادفی (حوزه آبخیز کن، تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
2 استاد، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
3 استاد، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
4 دانشیار، گروه احیا مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
5 دانشیار، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.30466/jfrd.2019.120783چکیده
حوزه آبخیز کن در استان تهران، برای ارزیابی توان اکولوژیک کاربری جنگلکاری مورد بررسی قرار گرفت. بر این اساس با توجه به شرایط منطقه و اهداف جنگلکاری، گونههای مناسب انتخاب شدند. سپس سرشت و خواهشهای اکولوژیکی گونههای منتخب بررسی و شاخصهای تأثیرگذار در روند ارزیابی مشخص شدند. بعد از پردازش، طبقهبندی و ادغام لایههای مکانی در GIS با استفاده از نتایج روش سیستمی، الگوریتم جنگل تصادفی آموزش داده شد و نقشه مناطق مناسب جنگلکاری تهیه شد. بر اساس نتایج بهدستآمده مشخص شد که روش جنگل تصادفی دقت بسیار بالایی در پیشبینی مناطق مستعد توسعه جنگل دارد. همچنین 2116 هکتار از حوزه آبخیز کن دارای توان متوسط برای جنگلکاری است. نتایج اجرای الگوریتم بروتا نیز نشان داد که متغیرهای عمق خاک، بارندگی در فصل رویش، ارتفاع، بافت خاک، شیب و جهت بهترتیب دارای وزن و درجه اهمیت از زیاد به کم هستند. بهطورکلی، نتایج این پژوهش حاکی از آن است که روش جنگل تصادفی بهعنوان روشی توانمند در تهیه نقشههای ارزیابی توان اکولوژیک میتواند مورد استفاده قرار بگیرد.
