فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

همزمان با شروع بحران سوریه، بازیگران مختلف داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی راهبردهای متمایزی را برای واکنش به این وضعیت اتخاذ کردند. این امر به­ویژه به­دلیل موقعیت بحرانی ژئوپلیتیک و ژئواستراتژیک سوریه در غرب آسیا مشهود است. ایالات‌متحده به‌­عنوان یک ابرقدرت جهانی با منافع گسترده، راهبرد مداخله جویانه­‌ای را با هدف حفظ منافع خود و متحدان منطقه‌­ای­‌اش در جریان بحران سوریه دنبال کرد. در ابتدا، ایالات‌متحده از تلاش‌ها برای سرنگونی نظام سوریه با حمایت از مخالفان عرب سوریه حمایت می‌کرد. با این حال، با تضعیف مخالفان و مواجهه با شکست در برابر نظام سوریه و متحدانش، ایالات‌متحده تمرکز خود را به نیروهای کُرد معطوف کرد و به‌دنبال حفظ منافع راهبردی خود از طریق مشارکت جدید بود. این تحقیق به‌­دنبال پاسخ به این سوال اصلی است: چه راهبردی زیربنای رویکرد ایالات متحده در قبال کردهای سوریه است؟ فرضیه بر این اصل استوار است که بنظر می­رسد رابطه بین دو بازیگر با تعهدات عمیق معمول یک اتحاد راهبردی مشخص نمی­شود. در عوض، مشارکت ایالات‌متحده و کردهای سوریه با دقت بیشتری به­عنوان یک همسویی پویا توصیف می­‌شود، موقتی، مشروط و پاسخگو به تهدیدات فوری به­ویژه در مورد مبارزه با تروریسم داعش و ​​مهار قدرت‌های منطقه‌­ای، مانند ایران و ترکیه می­‌باشد. این مقاله، عوامل شکل‌دهنده این همسویی پویا و محدودیت‌هایی را که از تبدیل شدن آن به ­یک اتحاد راهبردی جلوگیری نموده، بررسی خواهد کرد. این تحقیق از نوع کیفی و مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی از نظریه همسویی پویا استفاده می‌­کند؛ لازم به­ ذکر است که نیز مطالعه اسنادی بوده و ابزار گردآوری داده‌­ها نیز کتابخانه‌­ای (اعم ازچاپی و دیجیتالی) می­‌باشد.