نقد آرا و ارزیابی روایات تفسیری ازدواج فرزندان آدم(ع)، با عرضه بر قرآن
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، استادیار، گروه علوم قرآنی و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران.
doi
10.30513/qd.2025.6438.2440چکیده
روایت از ابزارهای مهم تفسیری است. با این حال، غالب روایات تفسیری از ضعف سندی و اشکالات و تعارض محتوایی رنج میبرند. عرضۀ روایات بر قرآن از شیوههای ارزیابی روایات تفسیری است. این مقاله که به روش کتابخانهای و شیوۀ توصیفی - تحلیلی سامان یافته است، در قالب نمونهپژوهی، به ارزیابی روایات و آرای تفسیری در مسئلۀ چالشی ازدواج فرزندان آدم(ع)، با عرضۀ آنها به آیات پرداخته است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که روایات مستند دیدگاه مشهور مبنی بر ازدواج فرزندان آدم(ع) با یکدیگر، ضمن تعارض با روایات دیگر، با آیات قرآن نیز در تنافی است و ادعای هماهنگی با ظاهر آیۀ نخست سورۀ نساء مخدوش است. روایات دیدگاه دوم (ازدواج فرزندان آدم(ع) با جنیان و حوریان)، تنافی محتوایی دارند و استناد به آیات برای امکان یا وقوع ازدواج انسان با جن، نااستوار است. دیدگاه فاقد اشکال و قابل دفاع در این مسئله، ازدواج فرزندان آدم(ع) با انسانهایی از نسلهای پیشین است که با آیات و روایاتی، همسویی دارد.