نقش سرمایه اجتماعی در شکل گیری محافل کاری (تأملی بر ابعاد و مؤلفه های مفهوم محافل کاری)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدة مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران
2 کارشناسارشد، دانشکدة مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jscm.2015.56533چکیده
در سالهای اخیر همزمان با پیشرفت پژوهشها در حوزة مدیریت دانش و تأکید بر یکپارچهسازی فرایندهای خلق و تسهیم دانش، الگوهای کاری شرکتهای بزرگ جهانی تغییر یافته و ساختارهای نوینی در آنها ظهور کرده است. از جملۀ این ساختارها، محافل کاری است که بهطور بنیادی با اشکال قبلی (گروههای کاری و تیمهای کاری) متفاوت است. بر خلاف ساختارهای رسمی، محافل کاری نوعی ساختار غیررسمی است که بهطور داوطلبانه توسط گروهی از افراد با دغدغهها و علائق مشترک و مشابه شکل گرفته است و بهطور خاص متمرکز بر فعالیتهای خلق و تسهیم دانش است. یکی از مهمترین مؤلفهها در شکلگیری محافل کاری سرمایة اجتماعی است که بدون وجود اعتماد میان اعضا و بدون ایجاد هویت مشترک محافل کاری پایدار نخواهند بود. مقالة حاضر دو هدف اصلی دارد. هدف اول، معرفی مفهوم، ابعاد و مؤلفههای محافل کاری است؛ و هدف دوم، شناخت ارتباط متقابل محافل کاری با سرمایة اجتماعی و نقش مهم سرمایة اجتماعی در شکلگیری این ساختارهای غیررسمی است.
