فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی گروه درمانی تحلیلی بر کاهش علائم افسردگی بیماران افسرده انجام گرفت. این پژوهش کاربردی از منظر روش‌شناختی طرح پژوهش نیمه آزمایشی با (پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل) بود. روش کار: به منظور انجام پژوهش تعداد  160نفر از افراد  مراجعه کننده به کلینیک آرام و اندیشه کرج در سه ماهه آخر سال 96با روش نمونه‌گیری غیر تصادفی و در دسترس  انتخاب شدند شرکت کنندگان  از طریق ابزار سنجش تحقیق شامل پرسشنامه‌نسخه­ی بالینی مصاحبه­ی بالینی ساختاریافته برای اختلالات محور یک ،و پرسش نامه افسردگی بک (ویرایش دوم) (BDI-II)  ونیز پاسخ دادند و از بین آن‌ها 39 نفر به‌صورت هدفمند و به‌منظور همگون بودند ازنظر دیگر ویژگی‌ها انتخاب‌شده و به‌صورت تصادفی در  گروه آزمایش و کنترل جایگذاری شدند. گروه‌های آزمایش تحت مداخله با دوره 24 جلسه‌ای گروه‌درمانی تحلیلی  قرار گرفتند و سپس بار دیگر داده‌های مربوطه جمع‌آوری شد. داده‌ها به‌منظور بررسی فرضیه‌های پژوهش توسط آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره تجزیه‌وتحلیل شدند ارزیابی  شدند. نتایج: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که در گروه آزمون از لحاظ کاهش علایم افسردگی (در مرحله‌ی پس‌آزمون، تفاوت‌های معنی‌داری وجود دارد. با توجه به نتایج مطالعه حاضز میانگین افسردگی بعد از مداخله در دو گروه کنترل و آزمایش تفاوت معنی­داری وجود دارد (F= 44.84 و sig.<0.01) به این صورت که میانگین افسردگی بعد از مداخله در گروه آزمایش کمتر از گروه کنترل است، متغیر گروه (کنترل و آزمایش) 61% از تغییرات افسردگی را تبیین می­کند. نتیجه گیری: نتایج نشان می‌دهدکه  روان درمانی تحلیلی گروهی در کاهش علایم افسردگی بیماران دارای این علایم، موثر است.و در مان به تنهایی می تواند تاثیرات بلند مدتی بر بهبود علائم این بیماران داشته باشد.