منطق حاکم بر تعارض قوانین در داوری‌های تجاری بین المللی و تنافی ادله در اصول فقه

نویسندگان

1 استاد تمام دانشگاه شهید بهشتی ره، تهران، ایران

2 دانشجوی دکترای حقوق خصوصی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.52547/jlr.24.93.11
چکیده

حوزه حقوق، فقه و اصول، عرصه تحقق تعارضات میان امور مختلف است؛ از جمله تعارضاتی که در حوزه حقوق و شعب زیرمجموعه آن مطرح می‌شود، «تعارض قوانین» در حقوق بین‌الملل خصوصی است که محدود به رسیدگی در مراجع قضایی نبوده و در مراجع داوری نیز، مبتلی به است و به فراخور مراجعه روزافزون به داوری، از حیث مباحث نظری و عملی، از پیشرفت و عمق فراوانی نیز برخوردار گردیده است. در حوزه فقه و به طور خاص اصول فقه نیز، مبحثی تحت عنوان «تنافی ادله» وجود دارد که به نحو ویژه به تعارضات مستحدث در این حوزه می‌پردازد. تعارضات موجود، ضرورتاً باید حل گردد و این مهم جز از طریق شناخت منطق حاکم بر آن‌ها ممکن نخواهد شد. وجه اشتراک تعارض قوانین و تنافی ادله، وجود عنصر «تنافی» یا «ناسازگاری» میان امور مختلف است؛ با بررسی منطق حاکم بر «تعارض قوانین در داوری‌های تجاری بین المللی» و «تنافی ادله در اصول فقه»، به نظر می‌توان وجوه اشتراک و هماهنگی‌هایی را میان تعارضات مستحدث در این دو حوزه یافت؛ حال ممکن است وجوه اشتراک مزبور با الگوگیری و به نحوی عامدانه پدید آمده یا به طور تصادفی ایجاد شده باشد.