تأثیر پیشتیمارهای نانوذرات سیلیکا (NSiO2) بر صفات جوانهزنی و رشد اولیه گونه اندمیک بارانک لرستانی (Sorbus luristanica Bornm.)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
2 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
3 دانشجوی دکتری جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
4 دانشیار،گروهجنگلداری،دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
5 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
6 استادیار پژوهش/ مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس
doi
10.30466/jfrd.2019.120786چکیده
در این پژوهش از غلظتهای مختلف نانوذرات دیاکسید سیلیکون (0، 75، 150، 250، 350 و 500 میلیگرم در لیتر) بهعنوان پیشتیمار قبل از استراتیفه سرد بذور بارانک لرستانی استفاده شد تا پتانسیل این نانومواد در ارتقاء صفات جوانهزنی و همچنین تحریک رشد گیاهچههای این گونه مورد آزمون قرار گیرد. بدین منظور بذور این گونه بهمدت 24 ساعت با غلظتهای یادشده پرایم شد و سپس بهمدت سه ماه در استراتیفه سرد قرار گرفتند. این آزمایش در قالب یک طرح آماری کاملاً تصادفی با چهار تکرار 25 تایی انجام شد. بذرهای استراتیفه شده بعد از گذشت سه ماه به درون ژرمیناتور منتقل شده و با شروع نشانههای جوانهزنی، اطلاعات روزانه در یک دوره 22 روزه ثبت شد. نتایج نشان داد که تیمارهای 250 و 350 سبب ارتقاء درصد جوانهزنی تا حدود 100 درصد شدند، درحالیکه بذرهای شاهد فقط 26 درصد جوانهزنی داشتند.
