اثربخشی درمان کوتاه مدت راه حل محور (SFBT) بر تصویر بدن، خودکارآمدی و بهزیستی در زنان مبتلا به چاقی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

2 گروه روان شناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زاهدان، زاهدان، ایران.

3 گروه روان شناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زاهدان، زاهدان، ایران.

doi
10.22038/mjms.2019.15287
چکیده

مقدمه تمرکز روی چاقی در زنان مسأله مهمی‎است زیرا وضعیت متابولیک مادر در دوران بارداری می‎تواند فرزندان او (هم پسر و هم دختر) را تحت تأثیر قرار دهد. هدف از این مطالعه اثربخشی درمان کوتاه مدت راه حل محور (SFBT) بر تصویر بدن، خودکارآمدی و بهزیستی در زنان مبتلا به چاقی بود. روش کار  این یک مطالعه نیمه تجربی با پیش آزمون، پس آزمون، پیگیری و گروه کنترل بود که در سال 1397 انجام شده است. جامعه آماری شامل 110 زن است که به مراکز مشاوره غذایی و تغذیه ای بیمارستان‎های زاهدان و کلینیک تغذیه خصوصی شهر زاهدان مراجعه کرده‎اند. همه شرکت کنندگان (در گروه کنترل و آزمایش) در سنین 25 تا 45 سال بودند. گروه کنترل هیچگونه مداخله‎ای دریافت نکرد و فقط برای آنها پیش، پس آزمون و پیگیری انجام شد. در میان آنها و طبق معیارهای ورود و خروج؛ 30 زن چاق به طور در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند (15 نفر). گروه آزمایش 6 جلسه تمرین درمان کوتاه مدت راه حل محور (SFBT) (هر جلسه = 5/1 ساعت) شرکت کردند و گروه کنترل هیچ مداخله‎ای دریافت نکردند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تصویر بدن، خودکارآمدی وزن، مقیاس بهزیستی روانشناختی بود. داده‎ها با استفاده از میانگین و آزمون ANOVA توسط  SPSS-20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج  نتایج نشان داد که درمان کوتاه مدت راه حل محور (SFBT) تأثیر کافی در تصویر بدن، خودکارآمدی و بهزیستی در زنان مبتلا به چاقی دارد (05/0p <). نتیجه گیری  این مطالعه نشان می‎دهد که با چند جلسه از طریق این می‎توان چاقی و نگرش افراد را در یک شرایط کلینیکی درمان کرد. در مطالعه ما کاهش کوچک اما معنادار در BMI وجود دارد اما خودکارآمدی در بیماران نیز بهبود یافته است.