بررسی تاثیر آموزش مهارتهای زندگی بر خود نظارتی، سلامت معنوی و خوش بینی تحصیلی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
2 دانشجوی کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، تهران، ایران.
doi
10.22038/mjms.2019.15073چکیده
مقدمه: هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی آموزش مهارتهای زندگی بر خود نظارتی، سلامت معنوی و خوش بینی تحصیلی میباشد. روش کار: روش پژوهش حاضر با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان دخترو پسر دوره متوسطه دوم شهر کرج در سال تحصیلی 98-99 بودند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشهای 100 نفر از دانش آموزان (50 دختر و 50 پسر) به عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه سلامت معنوی، خودنظارتی و خوش بینی تحصیلی پاسخ دادند. سپس براساس نمرههای پرسشنامه تعداد 50 نفر از این افراد که در پرسشنامه سلامت معنوی، خوش بینی تحصیلی و خود نظارتی نمره پایینتر از نقطه برش را کسب کردند به عنوان نمونه پژوهش حاضرانتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه کنترل(25 نفر) و آزمایش(25 نفر) جایگذاری شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقهای آموزش مهارتهای زندگی را دریافت کردند. اما گروه کنترل آموزشی رادریافت نکردند. پس از پایان آموزش، تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS-22 از و با روش تحلیل کوواریانس انجام شد. نتایج: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی باعث افزایش خود نظارتی (001/0p> )، سلامت معنوی (001/0p>) و خوش بین تحصیلی(001/0p>)، دانشآموزان شده است. نتیجه گیری: آموزش مهارتهای زندگی بر خودنظارتی، سلامت معنوی و خوش بینی تحصیلی موثر است.
