تأثیر تمرینات مقاومتی بر شاخصهای ریوی و ترکیب بدنی زنان چاق و دچار اضافه وزن مبتلا به دیابت نوع دو
نویسندگان
1 دانشیار فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه شاهرود، شاهرود، ایران
2 کارشناسیارشد فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه شاهرود، شاهرود، ایران
doi
10.22059/jsb.2015.57283چکیده
هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر تمرین مقاومتی بر عملکرد ریوی زنان چاق و دچار اضافه وزن مبتلا به دیابت نوع دو است. 24 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو با دامنۀ سنی 55-40 سال، میانگین شاخص تودۀ بدنی (BMI) 26/3±16/30 کیلوگرم بر متر مربع و قند خون ناشتای بیشتر از 126 میلیگرم در دسیلیتر بهطور هدفمند انتخاب شدند. پس از اندازهگیریهای آنتروپومتریک و شاخصهای ریوی، آزمودنیها بهطور تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. برنامۀ تمرینی به مدت 12 هفته، هفتهای 3 روز و هر روز به مدت60 تا 75 دقیقه و با شدت 40 تا 80 درصد 1RM انجام گرفت. شاخصهای ریوی از طریق اسپیرومتری ارزیابی شدند. برای مقایسۀ تفاوتها در پایان تمرین بین دو گروه از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. در پایان تحقیق بین وزن بدن (001/0 P=)، BMI (01/0 P=)، WC(001/0 P=)، WHR (004/0 P=)، FVC (001/0 P=)، FEV1 (001/0 P=)، FEV1/FVC (04/0 P=) و گلوکز ناشتای خون (001/0 P=) گروهها تفاوت معناداری مشاهده شد. براساس نتایج این تحقیق، برنامۀ تمرین ورزشی که موجب کاهش قند خون در افراد دیابتی شود، مداخلۀ درمانی مؤثری برای بهبود عملکرد ریوی بهشمار میرود.