بررسی فشارهای کفپایی وضعیت ایستا در افراد دارای بازسازی رباط صلیبی قدامی و پای پرونیت در بازههای زمانی متفاوت پس از جراحی
نویسندگان
1 PhD in Sports Biomechanics, Department of Sports Biomechanics, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran
2 Associate Professor of Sports Biomechanics, Department of Sports Biomechanics, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran
3 Professor of Sports Biomechanics, Department of Sports Biomechanics, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran. Iran
4 Associate Professor of Rheumatology, Department of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Ardabil University of Medical Sciences, Ardabil, Iran. Iran
doi
10.22089/smj.2026.18487.1827چکیده
هدف این مطالعه، بررسی فشارهای کفپایی وضعیت ایستا در افراد دارای بازسازی رباط صلیبی قدامی و پای پرونیت در بازههای زمانی متفاوت پس از جراحی بود. تعداد 30 مرد دارای پای پرونیت با سابقه بازسازی رباط صلیبی قدامی داوطلب شرکت در این مطالعه شدند. برای اندازهگیری فشارهای کفپایی از دستگاه فوت اسکن ساخت کشور بلژیک استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری آزمون آنالیز واریانس دوسویه با اندازهگیریهای تکراری به کار رفت. نتایج نشان داد که عامل زمان (قبل و بعد از خستگی) تأثیر معناداری بر افزایش فشارهای کفپایی در تمامی گروهها داشت (001/0>P) همچنین عامل گروه تفاوت معناداری بین گروهها نشان داد؛ به طوری که گروه کمتر از شش ماه پس از بازسازی بیشترین مقادیر فشار را در نواحی پاشنه داخلی، میانپا، و متاتارسالها داشت. اثر تعاملی زمان × گروه برای متغیرهای میانگین فشار کف پا، فشار در پاشنه داخلی، فشار در متاتارسال اول، و فشار در انگشتان 2 تا 5 معنادار بود (05/0>P). نتایج آزمونهای تعقیبی نشان داد که بیشترین افزایش فشار پس از خستگی در گروه کمتر از 6 و 12 ماه پس از بازسازی رخ داد. به نظر میرسد، افراد دارای بازسازی رباط صلیبی قدامی و پای پرونیت، بهویژه در مراحل اولیه توانبخشی (کمتر از 12 ماه پس از جراحی)، در شرایط خستگی دچار افزایش درخورتوجهی در فشارهای کفپایی میشوند که نشاندهنده ناپایداری بیشتر و توزیع نامناسب بار بر کف پا است.
