خطر سقوط و تعادل پویا پس از یک دوره تمرین در عمقهای متفاوت آب در زنان سالمند مبتلا به استئوآرتریت زانو
نویسندگان
1 Assistant Professor of Physical Education & Sport Science, Iran University of Art, Tehran, Iran
2 Assistant Professor of Physical Education & Sport Science, Iran University of Art, Tehran, Iran
3 Department of physical education & sport science, Ur.C., Islamic Azad University, Urmia, Iran
4 Assistant Professor Department of Physical Education and Sport Sciences, National University of Skill (NUS), Tehran, Iran
doi
10.22089/smj.2025.18060.1812چکیده
اثرات و خواص فیزیکی آب منابع مفیدی برای تمرین افراد سالمند مبتلا به آرتروز است. ویژگیهای فیزیکی آب تحتتأثیر عمق آبی قرار میگیرد که افراد در آن ورزش میکنند و تأثیرات تمرینی را متفاوت میکند؛ بنابراین هدف این مطالعه، مقایسه تأثیر تمرین در آب کمعمق و عمیق بر تعادل پویا، خطر سقوط و درد در زنان سالمند مبتلا به استئوآرتریت زانو بود. تعداد 43 زن در دامنه سنی 55 سال و بیشتر، با عارضه استئوآرتریت مزمن زانو پس از تکمیل رضایتنامه و ارزیابیهای مقدماتی و پیشآزمون، با توجه به دو متغیر شاخص توده بدن و درصد چربی و همچنین متغیرهای وابسته همتاسازی شدند. سپس به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: 1) تمرین در آب کمعمق (14=n)، 2) تمرین در آب عمیق (14=n) و 3) کنترل (15=n). مداخله تمرینی هشت هفته تمرین 45 تا 60 دقیقهای، سه بار در طول هفته بود. برای اندازگیریهای تعادل پویا، خطر سقوط و درد بهترتیب از آزمونهای ستاره، پرسشنامه برگ و پرسشنامه کووس استفاده شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس دوعاملی با تکرار سنجش عامل آزمون و آزمون تعقیبی LSD در سطح اطمینان 95 درصد تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد، بهبود تعادل پویا، کاهش خطر سقوط و میزان درد در گروه آب کمعمق در مقایسه با گروه آب عمیق (001/0>P) و گروه کنترل (001/0>P) به طور معناداری بیشتر بود. بهبود این متغیرها در گروه آب عمیق نیز در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری بیشتر بود (001/0>P). براساس یافتههای تحقیق، پیشنهاد میشود از تمرین در آب بهویژه تمرین در آب کمعمق، به عنوان راهکاری مناسب و تأثیرگذار بر کاهش خطر سقوط، درد و بهبود تعادل پویا برای سالمندان مبتلا به استئوآرتریت مزمن زانو استفاده شود.